Antalya – turecki torpedowiec z początku XX wieku, jedna z siedmiu zbudowanych we Włoszech jednostek typu Antalya. Okręt został zwodowany w 1904 roku w stoczni w Genui, a w skład marynarki Imperium Osmańskiego wszedł w grudniu 1906 roku. Torpedowiec wziął udział w wojnie włosko-tureckiej, podczas której został samozatopiony w porcie Preweza 5 listopada 1911 roku. Po zajęciu miasta przez Greków podczas I wojny bałkańskiej okręt podniesiono i w 1913 roku wcielono do Wasilikon Naftikon pod nazwą „Nikopolis”. Jednostka została wycofana ze służby w 1916 roku.

Projekt i budowa Siedem torpedowców typu Antalya zostało zamówionych przez Turcję we Włoszech w 1904 roku. Jednostki były niemal identyczne jak okręty typu Akhisar, różniąc się siłownią o większej mocy.

„Antalya” zbudowany został w stoczni w Genui (numer stoczniowy 134). Stępkę okrętu położono w kwietniu 1904 roku i w tym samym roku został zwodowany. W 1905 roku przeprowadzono , a 29 listopada 1906 roku torpedowiec został odebrany przez zamawiającego w Genui.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był torpedowcem z kadłubem wykonanym ze stali, podzielonym na dziewięć przedziałów wodoszczelnych. Długość całkowita wynosiła 51 metrów (50,5 metra między pionami) szerokość 5,7 metra i zanurzenie 1,4 metra. Wyporność normalna wynosiła 165 ton. Jednostka napędzana była przez dwie pionowe, trzycylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania Ansaldo o łącznej mocy 2700 KM, do których parę dostarczały dwa kotły wodnorurkowe (także produkcji Ansaldo). Prędkość maksymalna napędzanego dwoma śrubami okrętu wynosiła 26 węzłów. Okręt zabierał zapas 60 ton węgla.

Na uzbrojenie artyleryjskie jednostki składały się dwa pojedyncze działka kalibru 37 mm Hotchkiss QF L/20 z zapasem 250 nabojów. Broń torpedową stanowiły zamontowane na pokładzie (z przodu i tyłu sterówki dwie pojedyncze obracalne wyrzutnie kal. 450 mm, z łącznym zapasem czterech torped.

Załoga okrętu składała się z 4 oficerów i 26 podoficerów i marynarzy.

Służba „Antalya” został przyjęty w skład marynarki wojennej Imperium Osmańskiego w grudniu 1906 roku w Stambule. 29 września 1911 roku, podczas wojny włosko-tureckiej, płynące do Singin torpedowce „Antalya” i „Tokad” zostały nieopodal Korfu zaatakowane przez włoskie niszczyciele „Artigliere”, „Corazziere”, „Alpino”, „Fuciliere” i „Zeffiro”. Tureckie okręty rozdzieliły się i próbowały ucieczki, która powiodła się w przypadku „Antalyi” – mimo pogoni podjętej przez dwa niszczyciele dopłynął do bazy w Prewezie. 5 listopada jednostka została samozatopiona w porcie.

Po zajęciu 31 października 1912 roku Prewezy przez Greków podczas I wojny bałkańskiej, 29 listopada okręt został podniesiony. W 1913 roku jednostkę wcielono do Wasilikon Naftikon pod nazwą „Nikopolis” (gr. „Νικόπολη”). Uzbrojenie artyleryjskie pozostawiono bez zmian, zdemontowano natomiast jedną wyrzutnię torpedową. Okręt został wycofany ze służby w 1916 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Greckie torpedowce Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Ansaldo Kategoria:Samozatopione statki i okręty Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Jońskim Kategoria:Torpedowce typu Antalya Kategoria:Zatopione tureckie torpedowce