Zieminek (Geophilus) – rodzaj pareczników z rzędu zieminkokształtnych (Geophilomorpha) i rodziny zieminkowatych (Geophilidae).
Rodzaj ten wykreował angielski biolog, William Elford Leach, w roku 1814. Gatunek typowy po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisany został przez Karola Linneusza w 10. wydaniu Systema Naturae, gdzie został nazwany Scolopendra electrica.
Gatunki z tego rodzaju osiągają od 20 do 45 mm. Oczu brak. Ubarwienie w tonacji żółci lub czerwieni i żółci. Mają od 53 do 73 par odnóży. Są dość długie i smukłe, poruszają się wężowatymi ruchami. Znanych jest 6 gatunków z Europy Środkowej.
Istnieje dość dużo podobnych do tego rodzaju gatunków, które można rozróżnić na podstawie liczby par nóg.
Rodzaj holarktyczny. Stworzenia te żyją przeważnie pod kamieniami, kawałkami drewna, głębiej w ziemi, wszędzie częste.
Te pareczniki polują w podziemnych korytarzach dżdżownic na drobną faunę glebową. Ofiarę oplatują swoim ciałem i uśmiercają jadem z szczękonóży. Ponadto niektóre gatunki wydzielają specjalną substancję obronną.
Chilobase wymienia następujące gatunki:
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zieminkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1814 roku Kategoria:Taksony opisane przez Williama Elforda Leacha