75 mm armata Ehrhardt model 1901 (Ehrhardt 7,5 cm modell 1901) – norweska armata polowa, zaprojektowana i wyprodukowana w Cesarstwie Niemieckim jako pierwsze nowoczesne działo polowe armii norweskiej. Używane przez Norwegię i Finlandię w okresie II wojny światowej; zdobyczne egzemplarze wykorzystywała także armia niemiecka.
Działo wyposażone było w jednoogonowe łoże i tarczę ochronną (czasem demontowaną). Ważyło 1037 kg w pozycji bojowej (inne źródła: 1023 kg), a 1773 kg w konfiguracji transportowej. Strzelało granatami burzącymi o masie 6,5 kg na maksymalny dystans 10600 m (S. Pataj podaje wartość tylko 6000 m).
Norwegia kupiła 132 działa i były one podstawową bronią artyleryjską armii norweskiej do początku II wojny światowej. Po klęsce Norwegii ocalałe działa przejęli Niemcy, którzy używali ich pod nazwą 7,5 cm FK 246(n).
W czasie wojny zimowej Norwegia dostarczyła Finom 12 tych dział, wraz z 7,2 tys. sztuk amunicji, z których 11 zostało wcielonych do 9 pułku artylerii polowej. Po klęsce Norwegii, Niemcy przekazali Finom znaczne zapasy zdobycznej amunicji i działa były wykorzystywane podczas wojny kontynuacyjnej wpierw przez artylerię forteczną, a następnie artylerię nadbrzeżną. W służbie fińskiej nosiły one oznaczenie 75 K/01 i wystrzeliły ponad 36 tys. pocisków.
Przypisy
Linki zewnętrzne 7,5 cm Erhardt w serwisie Encyklopedia Uzbrojenia II Wojny Światowej
Kategoria:Broń artyleryjska II wojny światowej Kategoria:Norweski sprzęt wojskowy z okresu II wojny światowej