Bernardo Sabadini, także: Sabatini (ur. ?, zm. 26 listopada 1718 w Parmie) – włoski kompozytor, autor oper. Prawdopodobnie pochodził z Wenecji. Uczył śpiewu Giovanniego Battistę Tamburini, któremu dawał role w swoich operach. Wśród innych śpiewaków, wykonujących partie skomponowane przez Sabadiniego był m.in. Valentino Urbani.
W 1700 r. kompozytor przeniósł się do Madrytu.
Podejrzewa się, że część jego utworów opierała się lub czerpała z dzieł innych twórców. Współpracował z libercistą Aurelio Aurelim.
Opery Furio Camillo (1686) Didio Giuliano (1687) Zenone il tiranno (1687) Olimpia placata (1687) L'Ercole trionfante (1688) Teseo in Atene (1688) Hierone tiranno di Siracusa (1688) Amor spesso inganna (1689) Teodora clemente (1689) Il Vespesiano (1689) La gloria d'Amore (1690) Il favore degli dei (1690) Pompeo continente (1690) Diomede punito da Alcide (1691) La pace fra Tolomeo e Seleuco (1691) Circe abbandonata da Ulisse (1692) Il Massimino (1692) Talestri innamorata d'Alessandro Magno (1693) Il riso nato fra il pianto (1694) Demetrio tiranno (1694) L'Orfeo (1694) La virtů trionfante dell'inganno (1697) L'Aiace (1697) L'Eusonia, overo La dama stravagante (1697) L'Alarico (1698) Il Domizio (1698) Il Ruggiero (1699) L'Eraclea (1700) Il Meleagro (1705) Alessandro amante eroe (1706) Annibale (1706) La virtů coronata, o sia Il Fernando (1714)
Przypisy
Kategoria:Włoscy kompozytorzy operowi Kategoria:Zmarli w 1718