Oficyna pałacowa w Kolbuszowej – zabytkowy budynek znajdujący się w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim, w Kolbuszowej przy ulicy Kościuszki 6 (dawniej ul. Kościuszki 21).
Budynek wpisany został do rejestru zabytków nieruchomych województwa podkarpackiego.
Historia Oficyna powstała prawdopodobnie około 1647 lub 1674 roku jako część zespołu pałacowego Lubomirskich. Znajdowała się wówczas na zewnątrz fosy, a jej zachodnia ściana zwrócona była ku stawowi nazwanemu później Morzem Czerwonym. W 2 połowie XVIII przeszła remont. Pałac spalono w 1769, a na początku XIX wieku, gdy go rozebrano, oficyna stała się siedzibą Anny z Hadików Lubomirskiej, a potem Tyszkiewiczów. Około 1850 roku oraz w drugiej połowie XIX wieku przeszła kolejne renowacje. Siedzibę dworu z oficyny kolbuszowskiej do pałacu w Weryni przeniósł Zdzisław Tyszkiewicz. Ostatnim właścicielem majątku był Jerzy Tyszkiewicz, porucznik kawalerii, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, członek AK, aresztowany przez NKWD w 1944 roku. Zmarł 31 sierpnia 1945 roku w sowieckim obozie w okolicach jeziora Ładoga w ówczesnym Związku Radzieckim.
Od 1900 roku w budynku mieściła się siedziba Wydziału Powiatowego i Rady Szkolnej Okręgowej w Kolbuszowej. W 1930 roku oficyna przeszła kolejną modernizację. W latach 1930–1955 mieściło się w niej przedszkole i klasztor zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Następnie w oficynie mieściły się mieszkania. W 1960 roku przeszła remont. 26 maja 1981 roku została wpisana do rejestru zabytków. W latach 1984–1988 przeszła gruntowną modernizację.
W 2026 roku w budynku mieściły się biura Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej oraz siedziba lokalnej grupy działania Siedlisko.
Architektura Budynek parterowy, nakryty dachem czterospadowym, zbudowany z drewna modrzewiowego na planie wydłużonego prostokąta, konstrukcji zrębowej, otynkowany na biało. Wnętrze w układzie dwutraktowym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obiekty budowlane w Kolbuszowej Kategoria:Zabytki nieruchome w Kolbuszowej