thumb|200px|Główne lodowce szelfowe Antarktydy (2008): Zachodni Lodowiec Szelfowy () – lodowiec szelfowy w Antarktydzie Wschodniej, między Zatoką Barierową i Posadowsky Bay, przylegający do Wybrzeża Leopolda i Astrid.
Geografia Zachodni Lodowiec Szelfowy leży w Antarktydzie Wschodniej, rozciągając się między Zatoką Barierową i Posadowsky Bay u Wybrzeża Leopolda i Astrid. Zajmuje powierzchnię 16,370 km², rozciągając się wzdłuż wybrzeża na przestrzeni 280 km.
Wschodnia część lodowca zasilana jest przez nienazwany lodowiec, którego jęzor rozciąga się na długości 100 km, w 20-kilometrowej rozpadlinie. Na zachód od rozpadliny leżą cztery wzniesienia lodowe (ang. ice rises): Leskov, Mikhaylov, Zavadovsky i jedno jeszcze nienazwane. Na zachodzie na przestrzeni 90 km rozciąga się jęzor lodowca Philippi Glacier.
Lodowiec jest ostoją ptaków IBA z uwagi na kolonie pingwinów cesarskich. Jedna kolonia zamieszkuje obszar lodu morskiego przy północno-zachodnim krańcu lodowca. W 2011 roku przeprowadzono (niepełne) liczenie opierzonych piskląt – było ich 3436. Druga kolonia zlokalizowana jest w zachodniej części lodowca w Zatoce Barierowej.
Historia Lodowiec został odkryty przez pierwszą antarktyczną ekspedycję niemiecką prowadzoną przez Ericha Dagoberta von Drygalskiego (1865–1949) w latach 1901–1903 – tzw. „ekspedycję Gaussa”. Nazwa obiektu nawiązuje do kierunku, w którym wyprawa zauważyła lodowiec. W lutym 1901 roku statek ekspedycji „Gauss” utknął w paku lodowym do lutego 1903 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Lodowce Antarktydy Kategoria:Lodowce szelfowe Kategoria:Ostoje ptaków IBA