Zatoka Barierowa (, norw. Barrierevika) – zatoka w Antarktydzie Wschodniej, między wybrzeżem a zachodnim krańcem Zachodniego Lodowca Szelfowego.
Nazwa Nazwa zatoki nawiązuje do bariery lodowej – dawnego określenia lodowca szelfowego.
Geografia Otwarta zatoka przybrzeżna w Antarktydzie Wschodniej, między wybrzeżem a zachodnim krańcem Zachodniego Lodowca Szelfowego.
Lodowiec jest ostoją ptaków IBA z uwagi na kolonie pingwinów cesarskich. Jedna kolonia zamieszkuje obszar lodu morskiego przy północno-zachodnim krańcu lodowca, a druga zlokalizowana jest w zachodniej części lodowca w Zatoce Barierowej. Kolonia w Zatoce Barierowej została po raz pierwszy zaobserwowana w grudniu 2009 roku. Przeprowadzono liczenie piskląt – było ich 295. Ptaki obserwowano przez kolejne trzy lata, potwierdzając, że Zatoka Barierowa jest ich miejscem lęgowym.
Historia Zatoka została zmapowana na podstawie zdjęć lotniczych wykonanych przez Larsa Christensena (1884–1965) podczas norweskiej wyprawy w latach 1936–1937. Obiekt otrzymał nazwę Barrierevika (pol. „Zatoka Barierowa”).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zatoki Antarktydy