Venanzio Rauzzini (ur. 19 grudnia 1746 w Camerino, zm. 8 kwietnia 1810 w Bath) – włoski kompozytor i śpiewak, kastrat (sopran).
Życiorys Studiował w Rzymie, gdzie w 1765 roku zadebiutował na scenie rolą Clarice w operze Niccolò Piccinniego Il finto astrologo. W latach 1766–1772 pozostawał w służbie księcia elektora Maksymiliana III w Monachium. W kolejnych latach koncertował m.in. w Wenecji, Padwie i Turynie. Od 1774 do 1777 roku przebywał w Londynie, gdzie występował w King’s Theatre. Po 1777 roku przebywał w swojej rezydencji w Bath, gdzie działał jako nauczyciel śpiewu i organizator koncertów. Do jego uczniów należeli Nancy Storace, Michael Kelly i John Braham. W swojej twórczości kompozytorskiej nawiązywał do dorobku szkoły neapolitańskiej.
Dysponował niezbyt donośnym głosem, choć o szerokiej skali. Wystąpił m.in. w prapremierze opery Sismano nel Mogol Giovanniego Paisiella (Mediolan 1773). Jego talent wokalny podziwiał Wolfgang Amadeus Mozart, który powierzył Rauzziniemu rolę Cecilia w prapremierowym przedstawieniu swojej opery Lucio Silla (Mediolan 1772), a także zadedykował mu swój motet Exsultate, jubilate.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy klasycyzmu Kategoria:Włoscy śpiewacy operowi Kategoria:Włoskie soprany Kategoria:Urodzeni w 1746 Kategoria:Zmarli w 1810 Kategoria:Kastraci