Alfons Radomski ps. „Wacek” (ur. 30 września 1896 w Poznaniu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Wacława i Stanisławy z Lewandowskich urodzony 30 września 1896 w Poznaniu. Był podoficerem w armii niemieckiej. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego i wziął udział w powstaniu wielkopolskim.

26 października 1919 awansowany na podporucznika żandarmerii, powołany do służby czynnej na czas mobilizacji i przydzielony z dniem 27 października 1919 do Dowództwa Oddziału Żandarmerii Polowej przy Dowództwie Głównym Wojsk Polskich byłego zaboru pruskiegoRozkaz Nr 247 Dowództwa Głównego Wojsk Polskich b. zaboru pruskiego z 8 listopada 1919.. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w 2 Dywizjonie Żandarmerii Polowej Etapowej, a jego oddziałem macierzystym był 7 Dywizjon Żandarmerii Wojskowej. Później został przeniesiony do rezerwy. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 7 Dywizjonu Żandarmerii w Poznaniu. W 1923 został przeniesiony w rezerwie do 56 Pułk Piechoty w Krotoszynie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5329. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Rejonu Uzupełnień Poznań Miasto. Pracował w Kasie Chorych w Poznaniu, w charakterze urzędnika. Działał w Związku Peowiaków.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej, zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 2870.   

30 lipca 1922 ożenił się z Apolonią Kłosowską (ur. 1 kwietnia 1899 w Bielsku), z którą miał dwóch synów: Janusza Czesława (ur. 20 lipca 1923) i Włodzimierza (ur. 26 lutego 1930)..

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło – decyzją nr 439/MON – mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego Kategoria:Członkowie Związku Peowiaków Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Porucznicy żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie