Nina Witoszek (ur. 15 lipca 1954) – urodzona w Polsce norweska historyczka kultury, pisarka i intelektualistka publiczna, łącząca w swojej działalności pracę naukową, twórczość literacką i udział w debacie publicznej.
Laureatka Nagrody Fritt Ord z 2005 roku za wkład w obronę wolności słowa oraz za wprowadzenie perspektywy wschodnioeuropejskiej do skandynawskiej debaty publicznej. Publikuje również literaturę piękną pod pseudonimem Nina FitzPatrick.
Od 2024 roku jest profesor wizytującą na Uniwersytecie Civitas w Warszawie. Wcześniej pracowała jako profesor w Centrum Rozwoju i Środowiska Uniwersytetu w Oslo oraz kierowała Programem im. Arne Næssa na rzecz Globalnej Sprawiedliwości i Środowiska. Badania Witoszek koncentrują się na historii kultur skandynawskich, kryzysie ekologicznym oraz roli narracji w przemianach społecznych. mały|Nina Witoszek, 2005.
Biografia Witoszek studiowała na Uniwersytecie Wrocławskim, a po opuszczeniu Polski uzyskała stopień doktora na Uniwersytecie Sztokholmskim (1988). Wykładała porównawczą historię kultury na Uniwersytecie w Galway, a następnie w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji. Znaczna część jej dorobku naukowego powstała dzięki stypendiom badawczym w Swedish Collegium for Advanced Study w Uppsali, Robinson College na Uniwersytecie w Cambridge oraz Mansfield College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Przebywała również na Uniwersytecie Stanforda jako badaczka wizytująca.
W 2005 roku Witoszek otrzymała Nagrodę Fritt Ord, najważniejsze wyróżnienie przyznawane przez norweską Fundację Wolnego Słowa. Fundacja uhonorowała ją za wkład w norweską debatę publiczną oraz za wprowadzanie perspektywy wschodnioeuropejskiej do dyskusji o demokracji, tożsamości i stosunkach między Europą Wschodnią a Zachodnią.
W 2006 roku norweski dziennik Dagbladet umieścił ją na liście dziesięciu czołowych intelektualistów w Norwegii.
Do jej książek należą: Najlepszy kraj na świecie (The Best Country in the World, 2017), Sustainable Modernity: The Nordic Model and Beyond (2018), współredagowana z Atle Midttunem, The Origins of Anti-Authoritarianism (2020), Det blåøyde riket: Norske tillitspatologier (2023), napisana wspólnie z Evą Joly, oraz Small Groups as the Engines of Cultural Evolution (2026).
Jej najbardziej cytowane prace naukowe dotyczą ekofilozofii Arne Næssa oraz współczesnej skandynawskiej tożsamości kulturowej.
Literatura piękna Tesla's Curse (Malina Press, 2020). Daimons (Justin, Charles, and co 2003). The Loves of Faustyna (Penguin 1995). Fables of the Irish Intelligentsia (Penguin 1991), zbiór opowiadań.
Wybrane książki naukowe Small Groups as the Engines of Cultural Evolution (Cambridge University Press, 2026) Evolutionary Perspectives on Enhancing the Quality of Life (with Mads Larsen, Cambridge University Press, 2024) Det blåøyde riket. Norske tillitspatologier. (Oslo: Cappelen Damm, 2023), . Korzenie anty-autorytaryzmu (Warszawa: Scholar Publishers, 2020), . The Origins of Anti-Authoritarianism (London: Routledge, 2018). Sustainable Modernity: the Nordic Model and Beyond (with Atle Midttun, New York: Routledge 2018). Najlepszy kraj na świecie, (Warszawa: Wydawnictwo Czarne, 2017) , Green Transition in Energy and Transport: Towards Ecomodernity (with Atle Midttun, London : Routledge, 2015) Civil Society in the Age of Monitory Democracy (with Lars Trägårdh, Oxford: Berghahn Books 2013). The Origins of the Regime of Goodness: Remapping of the Norwegian Cultural History (Oslo: Norwegian University Press, 2011). Verdens beste land (Oslo: Aschehoug, 2009) Culture and Crisis: the Case of Germany and Sweden (with Lars Trägårdh, Oxford, Berghahn Books 2002). Norske naturmytologier: fra Edda til økofilosofi (Norwegian Nature Mythologies: From the Eddas to Ecophilosophy, (Oslo: Pax, 1998).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Polacy w Norwegii Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku