Émile Rey (ur. 1846 w La Saxe k. Courmayeur, zm. 24 sierpnia 1895 na Dent du Géant w masywie Mont Blanc) – włoski przewodnik wysokogórski z Doliny Aosty. Nazywany „księciem przewodników”, był najbardziej renomowanym i uznanym przewodnikiem ostatniej ćwierci XIX w. w całym rejonie Courmayeur.

Uważany za jednego z najwybitniejszych włoskich przewodników alpejskich, w swej działalności alpinistycznej koncentrował się głównie na masywie Mont Blanc. Jego życie spinały klamrą jedne z najwyżej cenionych celów wspinaczkowych w tym masywie: od Aiguille Noire de Peuterey, którą zdobył jako pierwszy w 1877 r. (wraz z lordem Wentworthem i J.-B. Bichem) po Dent du Géant, na którym zginął (podczas zejścia, prawdopodobnie wskutek zasłabnięcia) w roku 1895Gérard Bordes: Grande Encyclopédie de la Montagne, t. 7, Éditions Atlas, Paris 1976. Jego postać uhonorowano, nazywając jego imieniem przełęcz (wł. Col Émile Rey, 4027 m n.p.m.) w grani Brouillard po włoskiej stronie Mont Blanc, między Mont Brouillard a Picco Luigi Amedeo.

Jego syn, Adolphe Rey (1878–1969) był również przewodnikiem wysokogórskim i wybitnym znawcą masywu Mont Blanc.

Ważniejsze wejścia 5 sierpnia 1877 – pierwsze wejście na Aiguille Noire de Peuterey (Aiguille Noire i Aiguille Blanche de Peuterey stanowiły w tamtych czasach jedne z ostatnich wielkich, niezdobytych jeszcze szczytów w masywie Mont Blanc jak i w ogóle w Alpach), ścianą południowo-wschodnią, z lordem Wentworth i drugim przewodnikiem, J.-B. Bichem; 31 lipca 1885 – pierwsze wejście na Aiguille Blanche de Peuterey z Henrym S. Kingiem i innymi przewodnikami, Ambros Supersaxo i Alois AndenmattenFrançois Labande: La chaîne du Mont-Blanc. Guide Vallot. Sélection de voies, t. 1 (A l'ouest du col du Géant), Éditions Arthaud, 1987 31 sierpnia 1887 – pierwsze trawersowanie Aiguilles du Dru, od Grand Dru do Petit Dru, z Henri Dunodem i François Simondem; 13 sierpnia 1888 – nowa droga na Mont Blanc przez Aiguille de Bionnassay, z panną K. Richardson i drugim przewodnikiem, J.-B. Bichem; 1889 – pierwsze trawersowanie Aiguilles du Dru w kierunku od Petit Dru do Grand Dru, z panną K. Richardson i drugim przewodnikiem, J.-B. Bichem; 14–17 sierpnia 1893 – pierwsze wejście na Mont Blanc przez Aiguille Blanche i grań Peuterey, z Paulem Güssfeldtem oraz pozostałymi przewodnikami, Christianem Kluckerem i Césarem Ollierem.

Przypisy

Kategoria:Włoscy wspinacze Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1895