Maciej Dymkowski (ur. 1947) – polski socjolog i psycholog, pracujący głównie w obszarze psychologii społecznej i historycznej.
Absolwent socjologii na Uniwersytecie Warszawskim. W 1990 habilitował się na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na podstawie pracy Samowiedza a psychologiczne konsekwencje ocen. Do 1995 profesor na Wydziale Informatyki i Zarządzania Politechniki Wrocławskiej oraz (do 1997) w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego, członek senatów tych uczelni. W 1997 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. 1997-2003 w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego, od 2003 profesor zwyczajny na Uniwersytecie SWPS, na Wydziale Psychologii we Wrocławiu, od 2019 profesor emerytowany.
Wśród otrzymanych nagród: 1979 nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki za pracę doktorską Uwarunkowania dynamiki postaw interpersonalnych w grupie; 1990 nagroda Ministra Edukacji Naukowej za osiągnięcia naukowe. 1980-1981 kierownik Zespołu Badań Opinii Związkowej przy władzach regionalnych NSZZ Soildarność we Wrocławiu.
Autor artykułów publicystycznych i popularnonaukowych; część z nich złożyła się na zbiory Szkice psychologa o historii. Wyd. I, Avalon: Kraków 2016 oraz wyd. II poszerzone, Avalon: Kraków 2020; Polityka zakotwiczona w historii, Avalon: Kraków 2024.
Wybrane publikacje The role of self-evaluation certainty in activation of competitive self-verification strategies. Polish Psychological Bulletin 1988. Samoświadomość jako modyfikator akceptacji oceniających informacji odnoszonych do "ja". Przegląd Psychologiczny 1993 (wraz z Ewą Tarczyńską). Poznawanie siebie: umotywowane sprawdziany samowiedzy. Instytut Psychologii PAN: Warszawa 1993. Samowiedza w okowach przywdziewanych masek. Instytut Psychologii PAN: Warszawa 1996. The impact of self-presentation effectiveness on subsequent self-beliefs. Polish Psychological Bulletin 1998 (wraz z Sylwią Cisek). Między psychologią a historią. O roli złudzeń w dziejach. Scholar: Warszawa 2000. Wprowadzenie do psychologii historycznej. GWP: Gdańsk 2003. O uniwersalności teorii psychologii społecznej. Psychologia Społeczna 2007. Z rozważań psychologa o myśleniu historycznym (też w języku angielskim). Historyka. Studia Metodologiczne 2013. O osobliwościach kulturowo uwarunkowanych uniwersaliów psychologicznych. Studia Socjologiczne 2014. Z zagadnień psychologii historycznej. Interpretacje historyczne w oczach psychologa. Avalon: Kraków 2015 (wraz z Aleksandrą Poradą). O psychologicznych uwarunkowaniach wierzeń religijnych. Czasopismo Psychologiczne 2018.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy psycholodzy Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Psycholodzy społeczni Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego