thumb|200px|Główne lodowce szelfowe Antarktydy (2008): Lodowiec Szelfowy Riiser-Larsena (, ) – lodowiec szelfowy w Antarktydzie Wschodniej, rozciągający się przez ok. 400 km wzdłuż wybrzeża Ziemi Królowej Maud między przylądkiem Cape Norvegia na północy a wyspą Lyddan Island i lodowcem Stancomb-Wills Glacier na południu.
Nazwa Nazwa lodowca upamiętnia norweskiego pioniera lotnictwa i polarnika Hjalmara Riiser-Larsena (1890–1965), który badał ten obszar od 1930 roku.
Geografia Lodowiec Szelfowy Riiser-Larsena w Antarktydzie Wschodniej rozciąga się przez ok. 400 km wzdłuż wybrzeża Ziemi Królowej Maud między przylądkiem Cape Norvegia na północy a wyspą Lyddan Island i lodowcem Stancomb-Wills Glacier na południu. Lyddan Island i lodowcem Stancomb-Wills Glacier wyznaczają granicę między Lodowcem Szelfowym Riiser-Larsena i Brunt Ice Shelf, które czasem łączone są w jeden lodowiec.
Powierzchnia Lodowca Szelfowego Riiser-Larsena wynosi 48 180 km² (stan na 2014 rok).
Lodowiec jest ostoją ptaków IBA z uwagi na kolonię pingwinów cesarskich. Według badań zdjęć lotniczych z 1986 roku liczba piskląt w kolonii wynosiła ok. 5000 ptaków. Analiza zdjęć satelitarnych z 2009 roku wykazała, że kolonia liczyła około 4013 osobników.
Historia Fragmenty lodowca zostały dostrzeżone przez Williama Speirsa Bruce’a (1867–1921) w 1904 roku, Ernesta Shackletona (1874–1922) w 1915 roku i Riiser-Larsena w 1930 roku. Większość lodowca została obfotografowana z powietrza w latach 1951–1952 przez Norwesko-Brytyjsko-Szwedzką Ekspedycję Antarktyczną. W latach 1967–1969, podczas amerykańskiej operacji „Deep Freeze”, wykonano kolejne zdjęcia lotnicze, na podstawie których wytyczono południową i lądową granicę lodowca.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Lodowce Antarktydy Kategoria:Lodowce szelfowe Kategoria:Ziemia Królowej Maud