Por. też o tej samej osobie: Jerzy Gronostajski (inżynier)

Jerzy Zbigniew Gronostajski (ur. 28 października 1933 w Chełmie, zm. 14 listopada 2007) – polski inżynier mechanik.

Życiorys Całe swoje dorosłe życie związał z Politechniką Wrocławską, kiedy w lutym 1951 r. rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym, a w 1955 r. rozpoczął karierę zawodową, by w 1963 r., po obronie rozprawy doktorskiej, zostać docentem, a w 1967 r., po habilitacji, uzyskać stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 1976 r. uzyskał tytuł profesora, a w 1987 r. tytuł profesora zwyczajnego. W 2001 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Bacău (Rumunia). Był twórcą Szkoły Naukowej, zajmującej się badaniami i projektowaniem w zakresie procesów przeróbki plastycznej, metalurgii fizycznej i mechaniki procesów przeróbki plastycznej metali. Oryginalne wyniki jego badań przyczyniły się do rozwoju nauki w dziedzinie przeróbki plastycznej i metalurgii fizycznej, w której był wybitnym ekspertem. Swoje wybitne osiągnięcia przedstawił w 13 książkach, monografiach i podręcznikach, w ponad 350 publikacjach w czasopismach zagranicznych i krajowych, a także w materiałach konferencyjnych oraz około 30 patentach. Publikował w renomowanych czasopismach indeksowanych przez Thomson Scientific, gdzie ukazało się ponad 50 jego prac. Do jego najważniejszych osiągnięć należy zaliczyć: opracowanie nowej metody wyznaczania wykresów naprężeń całkowitych dla blach o właściwościach anizotropowych, opracowanie oryginalnej metody badania zjawisk powodujących osłabienie materiału podczas i po jego plastycznym odkształceniu na gorąco z wykorzystaniem relaksacji naprężeń, badanie przemian zachodzących w stanie stałym w stopach miedzi, a w szczególności odkrycie izotermicznej przemiany martenzytycznej w brązach krzemowych oraz badanie jej mechanizmu, krystalografii i kinetyki, opracowanie nowej metody analizy utraty stabilności blach eliminującej wpływ tarcia, a także opracowanie oryginalnej metody recyklingu wiórów i wytwarzania spieków i kompozytów oraz opracowanie kryterium wiązania wiórów w warunkach wysokiego odkształcenia plastycznego. Współpracował z wybitnymi naukowcami z wielu krajów, m.in. z Francji, Portugalii, Rumunii, Wielkiej Brytanii, Finlandii, Danii, Belgii, Niemiec, Szwecji, Egiptu, Chin i Stanów Zjednoczonych. Był również koordynatorem projektów międzynarodowych w ramach europejskich programów Tempus i Copernicus oraz 5. Programu Ramowego. Stworzył Centrum Transferu Technologii Przeróbki Plastycznej i Metalurgii Proszków. Kierował również 11 krajowymi projektami badawczymiRecollection of Prof. J. Gronostajski Archives of Materials Science and Engineering vol. 29, styczeń 2008 [dostęp 2026-03-13]..

Był redaktorem naczelnym „Archiwum Budownictwa i Mechaniki” Polskiej Akademii Nauk, członkiem rady redakcyjnej „Archiwum Metalurgii” oraz członkiem rad redakcyjnych czasopism „Metallurgy and Foundry Engineering” i „Machines Engineering”. Był przewodniczącym Komisji Budownictwa i Mechaniki Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, wieloletnim członkiem Komitetu Metalurgii Polskiej Akademii Nauk oraz Sekcji Komitetów Materiałoznawstwa i Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Rady Naukowej Wojskowego Instytutu Inżynierii Technicznej, członkiem Rady Dyrektorów międzynarodowego Towarzystwa Naukowego ESAFORM, członkiem Międzynarodowej Grupy Badawczej Głębokiego Tłoczenia oraz Międzynarodowego Towarzystwa Kultury i Filozofii. mały|Grób prof. Jerzego Gronostajskiego na cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Pochowany na cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu (sektor 19-23-18).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2005) „za wybitne zasługi w pracy naukowej, dydaktycznej i organizacyjnej”. Honorowe Odznaczenie Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Medal Honorowy Uniwersytetu w Bacău (Rumunia)

Nagrody

Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (1969)

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2007