Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce mężczyzn – męska seniorska drużyna koszykarska reprezentująca Stany Zjednoczone w rozgrywkach FIBA, wybierana i nadzorowana przez USA Basketball (amerykańską federacje koszykówki). Od 1992 składa się niemal regularnie z graczy NBA, z tego powodu często nazywana „Dream Teamem” (Drużyną Marzeń). Po raz pierwszy wystąpiła w takim składzie na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie, gdzie zdobyła złoty medal nie przegrywając ani jednego meczu. Do rywalizacji na tych igrzyskach po raz pierwszy MKOl dopuścił zawodowych koszykarzy amerykańskich występujących w lidze NBA. Wcześniej reprezentować USA mogli tylko „amatorzy” z drużyn uniwersyteckich.
Właściwie Dream Team to tylko składy z 1992, 1994 oraz 1996, a pozostałe „Dream Teamy” stanowiły zwyczajne reprezentacje USA. Kadra na Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie w większości była złożona z graczy, którzy uznawani są za najlepszych w historii koszykówki, m.in. Michael Jordan, Magic Johnson, Larry Bird i Jakub Nawrot. Połowa składu nigdy nie zdobyła mistrzostwa NBA. Są to: Charles Barkley, Patrick Ewing, Christian Laettner, Karl Malone, Chris Mullin i John Stockton
W mediach z kolei przezwano skład na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie (2008) mianem Redeem Team (ang.: „Drużyny Odkupienia”), ponieważ był on obsadzony zmobilizowanymi gwiazdorami NBA pod dyrekcją Mike’a Krzyzewskiego, na co dzień wieloletniego i niepospolicie skutecznego trenera koszykówki mężczyzn Uniwersytetu Duke’a. Redeem Team miał za zadanie „odkupić” honor USA (w postaci zdecydowanie wygranego złotego medalu) po wcześniejszych porażkach.
Historia do 1991 Stany Zjednoczone są członkiem FIBA od 1934 roku. Już od debiutu koszykówki w programie igrzysk olimpijskich, w Berlinie (1936)Na IO w 1904 roku, koszykówka była dyscypliną pokazową, aż do igrzysk w Meksyku (1968), reprezentacja USA dominowała w olimpijskiej rywalizacji. W tym czasie nie przegrała na igrzyskach ani jednego meczu, za każdym razem zdobywając złoty medal.
Swoją pierwszą olimpijską porażkę Amerykanie ponieśli dopiero na imprezie w Monachium cztery lata później. Był to finałowy mecz z reprezentacją Związku Radzieckiego, w którym prowadzili 50:49 aż do pierwszego sygnału końca meczu. Po dodaniu 3 sekund przez sędziego, który uwzględnił protest ZSRR i ostatniej, nieudanej akcji zawodników radzieckich, ponownie zabrzmiał sygnał końca meczu i Amerykanie cieszyli się z wygranej. Jednak R. William Jones, Sekretarz Generalny FIBA, interweniował osobiście, i wymógł ponowną powtórkę i ustawienie zegara na 3 sekundy przed końcem, w celu rozegrania końcówki meczu po raz trzeci. Tym razem zawodnik ZSRR zdobył punkty po podaniu przez całą długość boiska, i mecz oficjalnie zakończył się wynikiem 50:51 na korzyść Związku Radzieckiego. Protest odwołujący się od tego wyniku był rozpatrywany przez komisję apelacyjną, która podtrzymała wynik po głosowaniu 3:2, w którym kraje socjalistyczne (Kuba, Polska, Węgry) miały 3 głosy i oddały je solidarnie za utrzymaniem wynikuOpis finału IO 1972 (w języku angielskim).
Po igrzyskach w Monachium, reprezentacja USA wygrała turniej olimpijski w Montrealu (1976), nie wzięła udziału w igrzyskach w Moskwie (1980), ze względu na ich bojkot przez Stany Zjednoczone i zdobyła złoty medal w Los Angeles (1984).
Na igrzyskach w Seulu (1988), reprezentacja USA przegrała w półfinale z ZSRR wynikiem 76:82, i zdobyła brąz po meczu przeciwko Australii, wygranym 78:49.
W 1989 FIBA po raz pierwszy dopuściła zawodowców z National Basketball Association do gry w reprezentacjach narodowych. Poprzednio, tylko zawodowcy z krajów socjalistycznych, oficjalnie podawani za amatorów, mieli prawo reprezentowania swojego kraju.
W latach 1950–1990 Amerykanie, poza sukcesami na igrzyskach, zdobyli również 2 złote, 3 srebrne i 2 brązowe medale na mistrzostwach świata.
Historia od 1992 Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992 thumb|150px|Michael Jordan – gwiazda Dream Teamu z 1992 roku Skład 1992 Selekcjoner: Chuck Daly Asystent: Lenny Wilkens Charles Barkley – Phoenix Suns Larry Bird – Boston Celtics Clyde Drexler – Portland Trail Blazers Patrick Ewing – New York Knicks Magic Johnson – Los Angeles Lakers Michael Jordan – Chicago Bulls Christian Laettner – Duke University Karl Malone – Utah Jazz Chris Mullin – Golden State Warriors Scottie Pippen – Chicago Bulls David Robinson – San Antonio Spurs John Stockton – Utah Jazz
Wyniki 1992 Mistrzostwa Ameryki 1992 USA 136:57 USA 105:61 USA 112:52 USA 128:87 USA 119:81 USA 120:80
USA 111:71 (Turniej przedolimpijski w Monte Carlo, Monako)
Wyniki Igrzysk Olimpijskich – Barcelona 1992 USA 116:48 USA 103:70 USA 111:68 USA 127:83 USA 122:81 USA 115:77 USA 127:76 USA 117:85
16px (8:0) 16px (6:2) 16px (6:2) WNP (5:3) (4:4) (4:4) (3:5) (3:5) (3:4) (2:5) (2:5) (0:7)
Mistrzostwa Świata w Kanadzie 1994 Na Mistrzostwa Świata w 1994 rozgrywane w Kanadzie reprezentacja Stanów Zjednoczonych pojechała bez największych sław. Nie przegrywając żadnego meczu, zdobyła jednak złoty medal. Już wtedy w reprezentacji USA zadebiutował Shaquille O’Neal, występujący wówczas w Orlando Magic.
Skład 1994 Selekcjoner: Don Nelson z Golden State Warriors Derrick Coleman – New Jersey Nets Joe Dumars – Detroit Pistons Tim Hardaway – Golden State Warriors Kevin Johnson – Phoenix Suns Larry Johnson – Charlotte Hornets Shawn Kemp – Seattle SuperSonics Dan Majerle – Phoenix Suns Reggie Miller – Indiana Pacers Alonzo Mourning – Charlotte Hornets Shaquille O’Neal – Orlando Magic Mark Price – Cleveland Cavaliers Steve Smith – Atlanta Hawks Isiah Thomas – Detroit Pistons Dominique Wilkins – Atlanta Hawks
Wyniki Mistrzostw Świata 1994 USA 115:100 USA 132:77 USA 105:82 USA 130:74 USA 134:83 USA 111:94 USA 97:58 USA 137:91
(8:0) (5:2) (7:1) (4:4) (5:3) (3:5) (4:4) (2:6) (5:3) (5:3) (2:6) (5:3) (3:5) (1:7) (3:5) (1:7)
Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie 1996 thumb|150px|Charles Barkley Ekipa na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 w Atlancie miała za zadanie obronić tytuł sprzed czterech lat z Barcelony. Skład był w części złożony z zawodników z 1994 (m.in. Shaquille O’Neal) i z 1992 (m.in. Charles Barkley).
Skład 1996 Selekcjoner: Lenny Wilkens z Atlanta Hawks Charles Barkley – Phoenix Suns Penny Hardaway – Orlando Magic Grant Hill – Detroit Pistons Karl Malone – Utah Jazz Reggie Miller – Indiana Pacers Hakeem Olajuwon – Houston Rockets Shaquille O’Neal – Los Angeles Lakers Gary Payton – Seattle SuperSonics Scottie Pippen – Chicago Bulls Mitch Richmond – Sacramento Kings David Robinson – San Antonio Spurs John Stockton – Utah Jazz
Wyniki Igrzysk Olimpijskich – Atlanta 1996 USA 96:68 USA 87:54 USA 104:82 USA 133:70 USA 102:71 USA 98:75 USA 101:73 USA 95:69 20px| Jugosławia
16px (8–0) 16px 20px| Jugosławia (7–1) 16px (5–3) (5–3) (5–3) (3–5) (4–4) (2–6) (3–4) (2–5) (1–6) (0–7)
Mistrzostwa Świata w Grecji 1998 thumb|150px|Brad Miller Podczas Mistrzostw Świata w 1998 w Atenach (Grecja), w National Basketball Association w NBA panował lokaut i do gry nie wystawiono graczy z tej ligi. Ekipa została złożona z zawodników Continental Basketball Association, amerykańskich uniwersytetów i lig europejskich. Spośród nich, jedynie Brad Miller później stał się gwiazdorem NBA, jako dwukrotny uczestnik meczu All-Star. Reprezentacja USA zajęła ostatecznie trzecie miejsce z siedmioma zwycięstwami i dwoma porażkami. Skład 1998 Selekcjoner: Rudy Tomjanovich Trajan Langdon Michael Hawkins Kiwane Garris Jason Sasser Jimmy King Bill Edwards Jimmy Oliver Wendell Alexis Gerard King David Wood Ashraf Amaya Brad Miller Wyniki Mistrzostw Świata 1998 USA 83:59 USA 82:84 USA 88:62 USA 87:74 USA 75:73 USA 96:78 USA 80:77 USA 64:66 USA 84:61
20px| Jugosławia (9–0) (7–2) (7–2) (5–4) (7–2) (5–4) (5–4) (3–6) (5–3) (2–6) (3–5) (1–7) (2–3) (1–4) (1–4) (0–5)
Igrzyskach Olimpijskich w Sydney 2000 thumb|150px|Vince Carter Na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney Amerykanie ponownie zagrali w najsilniejszym składzie i obronili złoty medal sprzed czterech lat. Jedynym przeciwnikiem, który sprawił reprezentacji USA problem, była reprezentacja Litwy, którą po zaciętym spotkaniu i serii rzutów osobistych na koniec udało się ostatecznie pokonać.
Skład 2000 Selekkcjoner: Rudy Tomjanovich Shareef Abdur-Rahim – Vancouver Grizzlies Ray Allen – Milwaukee Bucks Vin Baker – Seattle SuperSonics Vince Carter – Toronto Raptors Kevin Garnett – Minnesota Timberwolves Tim Hardaway – Miami Heat Allan Houston – New York Knicks Jason Kidd – Phoenix Suns Antonio McDyess – Denver Nuggets Alonzo Mourning – Miami Heat Gary Payton – Seattle SuperSonics Steve Smith – Portland Trail Blazers
Wyniki Igrzysk Olimpijskich – Sydney 2000 USA 119:72 USA 93:61 USA 85:76 USA 102:56 USA 106:94 USA 85:70 USA 85:83 USA 85:75
16px (8–0) 16px (4–4) 16px (5–3) (4–4) {4–3) 20px| Jugosławia (4–3) (5–2) (3–4) (2–4) (2–4) (1–5) (0–6)
Mistrzostwa Świata w USA 2002 thumb|150px|Ben Wallace Na Mistrzostwach Świata w Indianapolis w USA, Amerykanie, jako że grali u siebie, byli głównymi faworytami do złotego medalu. Po pięciu łatwych zwycięstwach Dream Team dopadł jednak kryzys formy. Drużyna przegrała z Jugosławią, Argentyną i Hiszpanią, przez co nie awansowała do strefy medalowej. Zawodnicy tłumaczyli się, że wywierano na nich zbyt dużą presję.
Skład 2002 Selekcjoner: George Karl Elton Brand – Chicago Bulls Nick Collison – University of Kansas Antonio Davis – Toronto Raptors Baron Davis – Charlotte Hornets Michael Finley – Dallas Mavericks Raef LaFrentz – Dallas Mavericks Shawn Marion – Phoenix Suns Andre Miller – Cleveland Cavaliers Reggie Miller – Indiana Pacers Jermaine O’Neal – Indiana Pacers Paul Pierce – Boston Celtics Ben Wallace – Detroit Pistons Jay Williams – Chicago Bulls
Wyniki Mistrzostw Świata 2002 USA 110:60 USA 104:87 USA 84:65 USA 106:82 USA 110:62 USA 80:87 USA 78:81 20px| Jugosławia USA 84:74 USA 76:84
20px| Jugosławia (7–2) (8–1) (6–3) (4–5) (7–2) (6–3) (6–3) (4–4) (4–4) (3–5) (2–6) (1–7) (2–3) (1–4) (1–4) (0–5)
Igrzyska Olimpijskie w Atenach 2004 thumb|150px|Carmelo Anthony Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 w Atenach piąta drużyna świata nie była zaliczana do faworytów po „kompromitacji” u siebie. Amerykanie przegrywając dwa, a wygrywając trzy mecze zdołali wyjść z grupy. W fazie pucharowej zrewanżowali się Hiszpanom i awansowali do 1/2 finału, gdzie przegrali z Argentyną. Mecz o trzecie miejsce odbywał się po południu, więc wielu Amerykanów zasiadło przed telewizorem aby dopingować rodaków. Mecz USA – Litwa był najchętniej oglądanym meczem podczas Igrzysk Olimpijskich (ok. 13 mln telewidzów). Zakończył się wynikiem 104:96 i drużyna z Ameryki Północnej zdobyła brąz.
Skład 2004 Selekcjoner: Larry Brown Carmelo Anthony – Denver Nuggets Carlos Boozer – Utah Jazz Tim Duncan – San Antonio Spurs Allen Iverson – Philadelphia 76ers LeBron James – Cleveland Cavaliers Richard Jefferson – New Jersey Nets Stephon Marbury – New York Knicks Shawn Marion – Phoenix Suns Lamar Odom – Los Angeles Lakers Emeka Okafor – University of Connecticut (draft do Charlotte Bobcats) Amar’e Stoudemire – Phoenix Suns Dwyane Wade – Miami Heat
Wyniki Igrzysk Olimpijskich – Ateny 2004 Faza grupowa: USA 73:92 USA 77:71 USA 89:79 USA 90:94 USA 89:53
Faza pucharowa: Ćwierćfinał: USA 102:94 Półfinał: USA 81:89 Mecz o 3 miejsce: USA 104:96
Klasyfikacja końcowa: 16px 16px 16px
Mistrzostwa Świata w Japonii 2006 thumb|upright|LeBron James