Andreas Aurifaber (ur. 1512 (1514?) we Wrocławiu, zm. 12 grudnia 1559 w KrólewcuAurifaber, Andreas. W: Neue Deutsche Biographie. Band 1 (1953), s. 456.) – niemiecki lekarz i działacz reformacyjny, wykładowca i rektor Uniwersytetu w Królewcu.
Życiorys Syn Valentina Goldschmidta, mieszczanina z Wrocławia, i Ursuli Kirstein, brat teologa protestanckiego (1517–1568). W latach 1527–1534 studiował medycynę na Uniwersytecie w Halle i Wittenberdze, uzyskując tytuł magistra. Był rektorem Szkoły Mariackiej w Gdańsku (od 1539 r.) i Gimnazjum Akademickiego w Elblągu (od 1541 r.). W 1544 r. uzupełniał studia medyczne na Uniwersytecie Padewskim na koszt władcy Prus Książęcych Albrechta Hohenzollerna, po czym został jego przybocznym lekarzem, tajnym radcą oraz profesorem medycyny i fizyki na Uniwersytecie w KrólewcuAurifaber: Andreas A.. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Band 1 (1875), s. 690.. W latach 1551, 1553 oraz 1558 trzykrotnie rektor tej uczelniMałka 2014, s. 11.. Pełnił również funkcję lekarza miasta Królewca.
W 1550 r. poślubił córkę teologa luterańskiego Andreasa Osiandra i stał się uczestnikiem kontrowersji związanych z jego poglądami religijnymiKawerau, G., 1908: Aurifaber, (Goldschmid), Andreas. W: New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge. Vol. I. Funk and Wagnalls, New York, s. 374.Aurifaber, Andreas (1514–1559). W: Encyclopædia Britannica. Vol. 2 (11th ed., 1911). Cambridge University Press. s. 925.. W 1554 r., pełniąc funkcję rektora Uniwersytetu w Królewcu, usunął z niego przeciwników Osiandra.
Publikacje W 1551 r. opublikował pracę poświęconą bursztynowi Succini historia, uważaną dziś za pierwszą na świecie monografię tej żywicy kopalnejJakubowski K., 1983: Przedmowa. W: Bursztyn w przyrodzie. PAN – Muzeum Ziemi. Wyd. Geologiczne, Warszawa, s. 5.. Aurifaberowi i jego książce o bursztynie poświęcona jest monografia: Полякова, И. А., 2013: Андреас Аурифабер (1513–1559) и его История янтаря. Калининградский областной музей янтаря. Wyd. 2, Kaliningrad, s. 1–208, .
Inne prace Aurifabera to Annotationes in Phaemonis libellum de cura canum (Wittenberga 1545) oraz Consilia et epistolae Cratonis (Frankfurt 1671).
Przypisy
Bibliografia Aurifaber, Andreas (1514–1559). W: Encyclopædia Britannica. Vol. 2 (11th ed., 1911). Cambridge University Press. s. 925 Aurifaber: Andreas A.. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Band 1 (1875), s. 690 Kawerau, G., 1908: Aurifaber, (Goldschmid), Andreas. W: New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge. Vol. I. Funk and Wagnalls, New York, s. 374 Małka A., 2014: Najstarszy opis metody wydobycia sukcynitu na lądzie – relacja Andreasa Aurifabera (1514–1559). „Bursztynisko”, 36, s. 11–12
Linki zewnętrzne Succini historia Andreasa Aurifabera, wyd. 1551 zdigitalizowana w Kujawsko-Pomorskiej Bibliotece Cyfrowej Cynosophium, Sive Liber De Cura Canum, Phaemonis Philosophi Andreasa Aurifabera, wyd. 1545 zdigitalizowana w Bibliotece Państwowej w Berlinie Obiekty powiązane z Andreasem Aurifaberem w bazie Urus: Techniques and Reception of Prints in Central and Eastern Europe (15th–18th c.)
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Halle Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Padwie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Wittenberdze Kategoria:Działacze reformacyjni Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Ludzie związani z Gdańskiem w I Rzeczypospolitej Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1512 Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Albrechta w Królewcu Kategoria:Tajni radcy Kategoria:Wykładowcy Gimnazjum Akademickiego w Elblągu Kategoria:Zmarli w 1559