Caloblattinidae – wymarła rodzina owadów z rzędu karaczanów.
Morfologia W rodzinie tej dominowały karaczany o dużych rozmiarach ciała, zwykle przekraczające znacznie 15 mm długości przedniego skrzydła, aczkolwiek znane są także gatunki o rozmiarach przeciętnych, osiągające około 10 mm długości przedniego skrzydła. Kształt ciała był spłaszczony grzbietobrzusznie. Głowa cechowała się aparatem gębowym z długimi głaszczkami szczękowymi. Skrzydła miały zaokrąglone, ciemne żyłki i zaokrąglone, jasne przestrzenie pomiędzy nimi. Użyłkowanie skrzydła przedniego cechowało się rozgałęzioną żyłką subkostalną, wyodrębnionym sektorem radialnym i rozgałęzioną żyłką analną. Użyłkowanie skrzydła tylnego charakteryzowało się wyodrębnionym sektorem radialnym, zwykle trzykrotnie rozgałęzioną żyłką kubitalną przednią, nierozgałęzioną żyłką kubitalną tylną oraz prostą pierwszą żyłką analną. Odwłok zaopatrzony był w wieloczłonowe wyrostki rylcowe i pozbawione długich sensillów szczecinkowych (sensilla chaetica), również wieloczłonowe przysadki odwłokowe. U samic widoczne było od zewnątrz bardzo długie pokładełko.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2000 roku przez Petera Vršanskiego i Jörga Ansorge. Klasyfikowany jest w obrębie nadrodziny Caloblattinioidea wraz z rodzinami Fuziidae i Eadiidae.
Do rodziny tej zalicza się rodzaje: Aktassoblatta Vishnyakova, 1971 Asioblatta Vishnyakova, 1968 Caloblattina Handlirsch, 1906 Dazhublattella Fang et al., 2013 Decomposita Vršanský, 2008 Etapia Vishnyakova, 1983 Euryblattula Martynov, 1937 Fusiblatta Hong, 1980 Ijablatta Vishnyakova, 1983 Itchetuja Vishnyakova, 1983 Kemerowia Vishnyakova, 1983 Nuurcala Vršanský, 2003 Paleovia Vršanský, 2008 Rhipidoblatta Vishnyakova, 1968 Rhipidoblattina Handlirsch, 1906 Samaroblatta Tillyard, 1919 Samaroblattula Martynov, 1937 Shartegoblattina Vršanský, 2004 Sogdoblatta Martynov, 1937 Soliblatta Lin, 1986 Srdiecko Vršanský, 2008 Taublatta Martynov, 1937 Taublattopsis Vishnyakova, 1985 Thuringoblatta Kuhn, 1938
Przypisy
Kategoria:Caloblattinidae