Szo – dawna kolonia. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Psuja.
Historia W czasach zaborów folwark w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 folwark a następnie kolonia leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie dziśnieńskim, w gminie Prozoroki.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 16 osób, 12 było wyznania rzymskokatolickiego, 3 prawosławnego a 1 mojżeszowego. Jednocześnie 12 mieszkańców zadeklarowało polską, 3 białoruską a 1 żydowską przynależność narodową. Było tu 3 budynki mieszkalne. W 1931 w 6 domach zamieszkiwały 34 osoby.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Prozorokach i prawosławnej w Psuji. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Głębokiem i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Prozorokach.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie głębockim Kategoria:Kolonie w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Folwarki w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita)