Herman David Koppel (ur. 1 października 1908 w Kopenhadze, zm. 14 lipca 1998 tamże) – duński kompozytor i pianista pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Jego rodzice byli polskimi Żydami mieszkającymi w Błaszkach. W 1907 r., będąc nastolatkami, wyemigrowali do Danii, aby wydostać się spod władzy rosyjskiej. Rok później urodził się Herman David Koppel.
W latach 1926–1929 studiował w Konserwatorium Kopenhaskim, gdzie jego nauczycielami byli Rudolph Simonsen (fortepian) i Emilius Bangert (teoria). Od 1930 roku występował jako pianista, koncertując w wielu krajach europejskich. Zasłynął przede wszystkim jako wykonawca utworów fortepianowych Carla Nielsena. Prowadził też działalność jako akompaniator i korepetytor w radio i teatrach. Od 1940 do 1943 i ponownie od 1945 do 1949 roku wykładał w Królewskim Instytucie dla Niewidomych w Kopenhadze. Lata 1943–1945, w związku z niemiecką okupacją Danii, spędził na emigracji w Szwecji. Od 1949 do 1979 roku uczył gry na fortepianie w Konserwatorium Kopenhaskim, w 1955 roku otrzymał tytuł profesora.
Komandor Orderu Danebroga (1979).
Twórczość We wczesnym okresie swojej twórczości nawiązywał do dorobku Nielsena, Strawinskiego i Bartóka. Kompozycje z tego okresu, należące do szerokiego nurtu modernizmu, cechują się żywą i urozmaiconą rytmiką, akcentami groteskowymi oraz nawiązaniami do jazzu. Po II wojnie światowej w twórczości Koppela dokonał się zwrot stylistyczny ku pogłębieniu ekspresji i typowo nordyckiemu liryzmowi. Na pierwszy plan wysuwa się wówczas muzyka wokalna, do tekstów czerpanych przede wszystkim z Biblii.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Duńscy kompozytorzy Kategoria:Duńscy pianiści Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Duńscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Kopenhadze Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1998