Maksymilian Pohorille (ur. 29 czerwca 1915 w Buczaczu, zm. 15 lutego 2003 w Warszawie) – polski ekonomista, działacz komunistyczny, nauczyciel akademicki, profesor nauk ekonomicznych, rektor Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR w latach 1957–1968.
Życiorys Urodził się w rodzinie pochodzenia żydowskiego jako syn Mariana i Ireny. Od 1930 roku należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Ukrainy, a potem do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie” oraz Komunistycznego Związku Młodzieży Polski. W 1933 ukończył Gimnazjum Państwowe w Buczaczu. W latach 1933–1936 studiował na Politechnice Lwowskiej. Po 1939 pracował jako nauczyciel w szkole średniej w Buczaczu i studiował zaocznie w Instytucie Pedagogicznym we Lwowie. Po 1941 r. został przesiedlony do Kirgizji. Tam pracował jako robotnik w kołchozie „Put’ Lenina”. W 1943 r. wstąpił do Związku Patriotów Polskich, przewodniczył zarządowi rejonowemu tej organizacji. W latach 1943–1946 był też dyrektorem polskich szkół średnich w Kurszabie i Osz.
W 1946 r. wrócił do kraju i wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1948 r. został kierownikiem Wojewódzkiej Szkoły Partyjnej przy KW PZPR w Szczecinie. Przed 1950 r. był kierownikiem Zakładu Ekonomii Politycznej w Akademii Handlowej w tym mieście. W 1950 r. został zastępcą profesora w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, w której doktoryzował się w 1951 (z pozwoleniem ministra bez uprzedniego uzyskania stopnia magistra), a w 1953 został kierownikiem Katedry Zespołowej Ekonomii Politycznej w SGPiS. W latach 1950–1953 pracował w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR. Od 1950 do 1957 r. był zastępcą dyrektora Szkoły Partyjnej przy KC PZPR. W 1954 r. uzyskał tytuł naukowy profesora nauk ekonomicznych. Od 1957 do 1968 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR. W trakcie antysemickiej nagonki, trwającej od marca 1968, został odsunięty z pełnionych funkcji i pozostał wykładowcą SGPiS. Był promotorem m.in. pracy magisterskiej i doktorskiej Grzegorza Kołodki.
Był mężem Eugenii z Gartenbergów (1918−1971).
Zmarł 15 lutego 2003 w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A15-2-8).
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1964)Odznaczenia dla pracowników partyjnych, [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 171, 21 lipca 1964, s. 5. Złoty Krzyż Zasługi (28 września 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum Buczackiego Kategoria:Członkowie Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie” Kategoria:Członkowie Związku Patriotów Polskich Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Buczaczu Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Rektorzy Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2003