Model Wewnętrznych Systemów Rodzinnych ( – IFS) – integracyjne podejście w psychoterapii indywidualnej opracowane przez terapeutę Richarda C. Schwartza w latach 80. XX wiekuLogan, Sadye L. M. (2008). „Family: Overview”. In Mizrahi, Terry; Davis, Larry E. (eds.). Encyclopedia of Social Work. Oxford University Press, USA. pp. 2:175–182. .Minor, Amanda J. (2016). „Internal Family Systems Model”. In Carlson, Jon; Dermer, Shannon B. (eds.). The SAGE Encyclopedia of Marriage, Family, and Couples Counseling. SAGE Publications. . Retrieved 28 January 2020. The Internal Family Systems (IFS) model was developed by Richard C. Schwartz in the 1980s and describes and integrative, nonpathological approach to psychotherapy.... The premise of IFS is that similar to the complex external family system, individuals are composed of separate and multifaceted internal parts in relationship with each other. IFS’s primary focus is to work with individuals and help differentiate parts or subpersonalities in the mind.. Łączy ono myślenie systemowe z podejściem, w którym psychika składa się z podosobowości (części). Każda z nich charakteryzuje się indywidualnym punktem widzenia i cechami. Model IFS wykorzystuje systemy rodzinne do zrozumienia w jaki sposób zorganizowane są wewnętrzne struktury podświadomości.
Główne założenia Bazą podejścia IFS jest paradygmat różnorodności i niejednolitości umysłu, zgodne z którym umysł składa się z różnych częściBurgoyne, Nancy (2018). „Schwartz, Richard C.”. In Lebow, J.; Chambers, A.; Breunlin, D. (eds.). Encyclopedia of Couple and Family Therapy. Springer International Publishing. pp. 1–2. doi:10.1007/978-3-319-15877-8_927-1. . [Schwartz] brought family therapy theory and technique to the intrapsychic worlds of clients and, in so doing, discovered ways of working with individuals, couples, and families that is unique and evidence-based. IFS has become not only a school of family therapy but also a major form of psychotherapy in general, with a vast literature and training institutes throughout the world.. Jest to pogląd przeciwstawny do tradycyjnego i wciąż obecnego w kulturze podejścia umysłu jednorodnego (ang. mono-mind). Elementem dominującym w wewnętrznym modelu rodzinnym jest Ja, definiowane jako struktura przewodząca systemu.
Do głównych założeń modelu IFS należy wieloraka natura umysłu, co w praktyce oznacza, że jaźń podzielona jest na nieokreśloną ilość części. Podobnie jak wśród członków rodziny, wewnętrzne osoby mogą przybierać skrajne role, spostrzegać rzeczywistość z różnych perspektyw. Terapia systemowa rodzin zakłada pracę nad całym systemem, a nie nad jednostką (jednym członkiem rodziny). Dopiero analiza funkcjonowania całego systemu daje możliwość dostrzeżenia prawdziwego źródła kryzysu.
Zgodnie z modelem IFS każda z podświadomości kierowana jest pozytywną intencją, nawet jeśli jej działania przynoszą przeciwny efekt i manifestuje się w postaci myśli, emocji, uczuć, obrazów.
Cele terapii Celem terapii nie jest eliminacja poszczególnych części osobowości, ale wsparcie ról, które będą bardziej konstruktywne dla całego systemu. Wraz z rozwojem osobowości wzrastają jej poszczególne części tworząc zawiły system interakcji, która przeorganizowuje się wraz ze zmianami poszczególnych ról.
Terapeuci IFS pracują z klientami nad osiągnięciem harmonii w wewnętrznym systemie rodzinnym oraz wzmocnieniem i wyprowadzeniem JA, tak by stało się silnym i stabilnym liderem struktury. Przy prawidłowym funkcjonowaniu ja, pozostałe podświadomości wspierają je i dostarczają mu dodatkowych zasobów, przy jednoczesnym poszanowaniu jego decyzji, co stanowi odbicie ich pozytywnych intencji.
Zobacz też
Analiza transakcyjna Jekyll i Hyde. Wielorakie Ja we współczesnym świecie
Przypisy
Kategoria:Psychoterapia