Substancja (z „podstawa; rzecz; istota (rzeczy); majętność” od „trwać” od „pod” i „stać”)Słownik Wyrazów Obcych, potocznie coś – jedno z podstawowych pojęć metafizyki i współczesnej ontologii, występujące jednak przede wszystkim w metafizyce klasycznej. Wprowadzone przez Arystotelesa, który używał greckich nazw ousia („byt”) oraz to ti en einai („to, co jest”) i uznał ją za główną kategorię (łacińską po raz pierwszy posłużył się Cyceron). Pojęcie to nie jest jednoznaczne:
Substancja pierwsza Arystotelesa to: każde konkretne indywiduum każdy przedmiot, któremu przysługuje autonomiczne istnienie to samo co substrat, czyli wspólne podłoże dla wielu różnych właściwości (akcydensów) Substancja druga to: inna nazwa istoty, splot takich cech przedmiotu, które wyznaczają jego gatunek (jego atrybutów, cech istotowych). To, o czym wszystko może być orzekane, ale co samo nie może być orzekane o niczym innym
Substancja w filozofii, a substancja w fizyce i chemii Substancja znana w filozofii nie jest tożsama z materią czy substancją w fizyce, czy też substancją chemiczną.
Zobacz też natura hipostaza kategoria
Przypisy
Linki zewnętrzne
Substance , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-13]. Z dziejów słowa „substancja”
Kategoria:Ontologia Kategoria:Arystotelizm