mały mały Skórnik wielobarwny (Stereum ostrea (Blume & T. Nees) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny skórnikowatych (Stereaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Stereum, Stereaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1826 r. Carl Ludwig Blume i Theodor Friedrich Ludwig Nees von Esenbeck, nadając mu nazwę Thelephora ostrea. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1838 r. Elias Fries. Ma 18 synonimów. Niektóre z nich: Haematostereum australe (Lloyd) Z.T. Guo 1987 Stereum fasciatum (Schwein.) Fr. 1838 Stereum insignitum Quél. 1890 Stereum zebra R. Heim & Malençon 1928. Stanisław Domański w 1991 r. opisał go pod nazwą naukową Stereum insignitum Quél. i nadał mu nazwę polską skórnik znamienny. Według Władysława Wojewody opisany przez Domańskiego S. insignitum Quél. to synonim S. ostrea. Zmienił jego nazwę na skórnik wielobarwny.
Morfologia Owocniki Jednoroczne, zwykle występujące grupami i często ze sobą pozrastane rzędy owocników o długości do 100 mm. Czasami tworzą dachówkowato ułożone bardzo liczne grupy. Gdy rozwijają się na dolnej poziomej powierzchni podłoża, tworzą rozpostarte lub rozpostarto-odgięte grupy na szczątkowym trzonie, albo owocniki zwisająca na wyraźnym trzonie. Pojedynczy owocnik ma szeroko wachlarzowaty, półkolisty, klinowaty lub łopatkowaty kształt i do podłoża jest przyrośnięty bokiem zwężoną nasadą lub krótkim, czarnym, gładkim trzonem o wymiarach 5-10 × 1,5–5 mm. Kapelusze są cienkie, blaszkowate o wyraźnym i głęboko klapowanym brzegu, falisto powyginane, a na ich górnej powierzchni wyrastają mniejsze kapelusiki. Górna powierzchnia u młodych owocników pokryta jest rdzawobrunatnym filcem, a brzeg jest jaskrawo-rdzawo-brunatny lub ciemno-szaro-brunatny. W owocnikach starszych górna powierzchnia staje się bezwłosa i czarniawa, niekiedy jednak z koncentrycznymi pręgami przedzielonymi licznymi, wąskimi, filcowatymi paskami szarawej barwy. Powierzchnia hymenialna młodych owocników jest gładka, falista, blada, kremowo-blado-ochrowa, czasami z cielistym odcieniem, w starszych staje się brudnoszara. Cechy mikroskopowe Filcowata skórka zbudowana jest z bezbarwnych, lub ciemnobrunatnych, cienkościennych strzępek o średnicy 5–8 µm i zaokrąglonych wierzchołkach. Położony pod nią korteks ma grubość 0,07–0,1 mm, jest złocistobrunatny i składa się z poziomo ułożonych, zbitych, zglutynizowanych i grubościennych strzępek. Kontekst zbudowany ze strzępek bezbarwnych i również poziomych. Strzępki cienkościenne mają szerokość 2–3 µm, są septowane, rozgałęzione i nie mają sprzążek. Strzępki grubościenne są prawie pełne, mają średnicę 4–5 µm, w dolnych częściach kontekstu czasami wyginają się w dół, hymenium kończąc się pseudocystydami o średnicy 5–8 µm, czasami wystającymi na 10 µm ponad podstawki. W hymenium liczne są pseudoakantohyfidy o długości do 25 µm i średnicy 2–3 µm. Są cienkościenne i bezbarwne, a na wierzchołkach mają bardzo krótkie, kolczaste wyrostki. Podstawki 35 × 4–5 µm, 4–sterygmowe. Bazydiospory 4,5–6,5 × 2–2,8 µm, wąsko elipsoidalne lub prawie cylindryczne, bezbarwne, cienkościenne, amyloidalne, w masie białe.
Występowanie i siedlisko Skórnik wielobarwny występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą, a także na wielu wyspach. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza 5 stanowisk. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek zagrożony wyginięciem, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych i mieszanych na martwym drewnie; na pniach i gałęziach grabu pospolitego, buka, topoli osiki i wiązów.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Skórnikowate (grzyby)