Ludwik de Laveaux (ur. 1785 w Jankowicach na Lubelszczyźnie, zm. 23 września 1870 w Krakowie) – etnograf, pamiętnikarz, właściciel wsi Rycerka na Żywiecczyźnie.
Życiorys Urodził się w należącej do jego babki wsi Jankowice na Lubelszczyźnie. Był synem Ludwika de Laveaux, hrabiego lotaryńskiego, który zamieszkał w Polsce. Uczęszczał do szkoły w Sandomierzu, a następnie uczył się u prywatnych nauczycieli. W 1803 roku przyjechał do Krakowa i był słuchaczem Uniwersytetu Jagiellońskiego (uczęszczał na wykłady profesorów Czecha i Szeidta). W 1808 roku, za pieniądze otrzymane od swojej babki (3000 dukatów holenderskich), zakupił wieś Rycerkę na Żywiecczyźnie. Częstokroć przebywał w należącej do siebie wsi, żywo zainteresowawszy się kulturą górali żywieckich.
W 1809 roku odbywał służbę w straży przybocznej księcia Józefa Poniatowskiego. Wydał szereg publikacji z zakresu przyrodoznawstwa oraz etnografii. Pod koniec życia zamieszkał w Krakowie. Jest pradziadkiem polskiego malarza Stanisława Ludwika de Laveaux. Po śmierci wydano drukiem pamiętniki jego autorstwa.
Publikacje Obraz piękności natury, czyli listy Władysława do Celestyny (1826) Górale beskidowi zachodniego pasma Karpat Środkowych: Rys zwyczajów i obyczajów włościan okolic Żywca (1851) Pamiętniki (1879).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Pamiętniki Ludwika hr. de Laveaux, Polona (dostęp 2022-04-12)
Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polscy etnografowie Kategoria:Żołnierze Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Hrabiowie Kategoria:Urodzeni w 1785 Kategoria:Zmarli w 1870