Męski turniej Pucharu Świata w Rugby 7 2009 odbył się w Dubaju w kompleksie The Sevens w dniach od 5 do 7 marca 2009 roku i rywalizowały w nim dwadzieścia cztery reprezentacje.

Otwierające turniej spotkania przebiegły po myśli wyżej rozstawionych zespołów. Fazę grupową z kompletem zwycięstw zakończyły Nowa Zelandia, Fidżi, RPA, Samoa, Anglia i Argentyna, do nich w ćwierćfinałach dołączyły Walia i Kenia. W sensacyjnej pierwszej rundzie fazy pucharowej wszystkie cztery faworyzowane zespoły uległy niżej klasyfikowanym rywalom – z turniejem na etapie ćwierćfinału pożegnały się zatem Nowa Zelandia, Anglia, RPA i Fidżi, które przegrały odpowiednio z Walią, Samoa, Argentyną i Kenią – wobec tego w półfinałach zmierzyły się reprezentacje, które nigdy wcześniej nie awansowały do meczu finałowego Pucharu Świata. Ostatecznie w zawodach triumfowali Walijczycy w finale pokonując Argentyńczyków rewanżując się tym razem za porażkę w fazie grupowej, trofea niższej rangi zdobyły natomiast Szkocja i Zimbabwe. Najwięcej punktów zdobył Szkot Colin Gregor, zaś w klasyfikacji przyłożeń z siedmioma zwyciężyli ex aequo jego rodak Andrew Turnbull i Anglik Tom Varndell.

Informacje ogólne Terminarz gier, które odbyły się na dwóch stadionach nowo wybudowanego kompleksu The Sevens, został opublikowany na miesiąc przed rozpoczęciem turnieju, sędziowie zawodów zostali zaś wyznaczeni 18 grudnia 2008 roku. Składy zespołów podano dzień przed zawodami.

System rozgrywek Wyłonione we wcześniejszych kwalifikacjach zespoły zostały podzielone na sześć czterozespołowych grup. Przez pierwsze dwa dni rywalizowały one systemem kołowym, po czym ustalony został ranking przed zaplanowaną na trzeci dzień fazą pucharową – pierwsze osiem zespołów awansowało do ćwierćfinałów (Cup), kolejna ósemka do rozgrywek o Plate, zaś pozostałe walczyły o Bowl.

W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. Przy ustalaniu rankingu po fazie grupowej w przypadku tej samej liczby punktów lokaty zespołów były ustalane kolejno na podstawie: wyniku meczu pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych punktów; większej liczby zdobytych przyłożeń; rzutu monetą. W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci.

Jedynie mecz finałowy składał się z dwóch dziesięciominutowych części, w pozostałych zaś spotkaniach połowa meczu obejmowała siedem minut.

Grupy W wyniku przeprowadzonego 19 stycznia 2009 roku losowania powstało sześć czterozespołowych grup.

Grupa A Grupa B Grupa C Grupa D Grupa E Grupa F

Faza grupowa Grupa A Poz.DrużynaMeczePunktyPktStatusMWRP+−+/−1.330010712+959Cup2.32015734+237Plate3.31022990−615Bowl4.Zatoka Perska30032279−573Bowl

Grupa B Poz.DrużynaMeczePunktyPktStatusMWRP+−+/−1.33009027+639Cup2.32016455+97Plate3.31026257+55Plate4.30031592−773Bowl

Grupa C Poz.DrużynaMeczePunktyPktStatusMWRP+−+/−1.33006026+349Cup2.32016241+217Plate3.31025962−35Plate4.30032779−523Bowl

Grupa D Poz.DrużynaMeczePunktyPktStatusMWRP+−+/−1.33007412+629Cup2.31024555−105Plate3.31023649−135Plate4.31023473−395Bowl

Grupa E Poz.DrużynaMeczePunktyPktStatusMWRP+−+/−1.33009436+589Cup2.32017940+397Cup3.31024869−215Plate4.300326102−763Bowl

Grupa F Poz.DrużynaMeczePunktyPktStatusMWRP+−+/−1.33007312+619Cup2.32015819+397Cup3.31023895−575Bowl4.30033174−433Bowl

Faza pucharowa Bowl

Plate

Cup

Klasyfikacja końcowa MiejsceReprezentacja 1 2 3 = 5 = = = 9 10 11 = 13 = = = 17 18 19 = 21 = = Zatoka Perska =

Medaliści Konkurencja 20px 20pxTurniej mężczyznRhodri McAteeLee WilliamsTom IsaacsCraig HillJames MerrimanTal SelleyAled BrewAled ThomasRhys WebbRichie PughDafydd HewittLee BeachPaul JohnFrancisco MerelloDino CáceresGonzalo CamachoLucas González AmorosinoAgustín FiguerolaPablo Gómez CoraSantiago Gómez CoraSantiago PiccalugaLucio López FlemingMartín RodríguezHoracio San MartínMartín Bustos MoyanoDuncan Forrester

Przypisy

Bibliografia

T