Wacław Kuczajowski vel Kuczaj vel Kutiaj ps. „Kossak” (ur. 6 września 1897 w Kaliszu, zm. po 1945) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Andrzeja i Marii z Nowaków, urodzony 6 września 1897 w Kaliszu. Tam też w lach 1906–1908 uczęszczał do szkoły powszechnej. Następnie do 1913 był uczniem prywatnej szkoły prof. Józefa Polkowskiego, w której ukończył 5 klas. Przez pewien czas uczęszczał do do gimnazjum rządowego w Kaliszu, z którego został jednak zwolniony, jako syn „nieprawomyślnego poddanego” (w 1913 jego ojciec został aresztowany za przynależność do PPS). Pobierał również lekcje prywatnie, mając zamiar poświęcić się studiom technicznym.
W czasie I wojny światowej, 23 października 1914 wstąpił do Legionów Polskich w Kaliszu. Początkowo od 5 listopada do 18 grudnia 1914 służył jako szeregowiec w 1 kompanii I baonu, a następnie starszy szeregowiec w 1 kompanii 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. Brał m.in. udział w bitwie pod Krzywopłotami, Łowczówkiem, Pińczowem nad Nidą oraz Konarami. 25 października 1915 został ranny pod Koszycami i od 26 października do 20 maja 1916 przebywał w szpitalu na leczeniu. 5 lipca 1916 został kontuzjowany w czasie bitwy pod Kostiuchnówką. Po kryzysie przysięgowym, od 17 lipca do 25 listopada 1917 był internowany w Szczypiornie. Od 26 listopada tego roku do 4 kwietnia 1918 posiadał przydział w baonie rekrutacji i szkolenia podoficerów Polskiej Siły Zbrojnej. Za czyny męstwa został później odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy i trzykrotnie Krzyżem Walecznych. Ponadto otrzymał Krzyż Niepodległości.
Od 1919, w stopniu podchorążego, pełnił służbę w Szkole Podchorążych w Warszawie na stanowisku oficera kompanii, a w 1921 jako podporucznik na stanowisku oficera klasy 1/41. W latach 1920–1921 uzupełnił wyksztalcenie ogólne do 6 klas. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2814. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 5 pułk piechoty Legionów. Później został przeniesiony do 33 pułku piechoty w Łomży i przydzielony do Powiatowej Komendu Uzupełnień Modlin na stanowisko oficera instrukcyjnego. W listopadzie 1923 został przydzielony do 33 pp. W 1928 służył w 22 pułku piechoty w Siedlcach. Z dniem 20 września 1928 został przydzielony na XII trzymiesięczny normalny kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 14. lokatą. W sierpniu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do baonu podchorążych rezerwy piechoty nr 10 w Gródku Jagiellońskim na stanowisko instruktora. Od sierpnia 1931 służył w batalionie morskim w Wejherowie. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. We wrześniu 1933 został przeniesiony do 21 pułku piechoty w Warszawie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 113. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza).
W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji, objął dowództwo baonu karabinów maszynowych i broni towarzyszących nr 1. Na jego czele, podczas kampanii wrześniowej walczył w bitwie pod Mławą. W czasie obrony Warszawy dowodził kombinowanym batalionem, który obsadził pierwszy rzut obrony pozycji „Utrata”. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. 6 listopada 1939 trafił do Oflagu X A Itzehoe (nr jeńca 75041). 31 marca 1940 został przeniesiony do Oflagu X B Nienburg, a 17 września 1942 do Oflagu VI B Dössel. Wiosną 1946 został zarejestrowany w Polskim Punkcie Repatriacyjnym w Lubece.
17 lipca 1919 ożenił się z Marią z Szelestowskich (zm. 1963), z którą miał syna Tadeusza Jana (ur. 1921), żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, który po zakończeniu służby wrócił do Polski.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6602 – 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych trzykrotnie – 1922 „za udział w b. Legionach Polskich” Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych. Odznaka „Za wierną służbę”
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Kwatermistrzowie 30 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaliszu Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Krzywopłotami 1914 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Łowczówkiem 1914 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Nieznana data śmierci