thumb|Władysław Tęcza Władysław Tęcza, ps. „Kondycki” (ur. 4 marca 1898 w Tarnopolu, zm. 13 września 1915 pod Hulewiczami) – podporucznik Legionów Polskich (najmłodszy oficer tej formacji), działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 4 marca 1898 w Tarnopolu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wawrzyńca i Marii z Dąbrowskich, tu także podano nazwisko panieńskie matki „Kondycka”. Przed wybuchem I wojny światowej ukończył czwartą klasę w c. k. Gimnazjum im. Franciszka Józefa w Drohobyczu. Był członkiem Polowych Drużyn Sokoła.
W sierpniu 1914 jako uczeń piątej klasy gimnazjum wyruszył do Legionów Polskich z drużyną drohobycką. Został wcielony do IV batalionu 2 pułku piechoty. Od 20 września 1914 dowodził plutonem, a dziewięć dni później został mianowany chorążym. Walczył w kampanii karpackiej. Na przełomie listopada i grudnia 1914 awansował na podporucznika. Wyróżnił się w nocy z 5 na 6 lutego 1915 pod Zieloną, gdzie w czasie wypadu wziął do niewoli rosyjską kompanię. 16 lutego 1915 pod Sołotwiną został ranny, lecz pozostał w szeregach. W tym samym miesiącu powierzono mu komendę nad 13. kompanią 2 pp. 24 kwietnia 1915 został odkomenderowany z IV baonem do Piotrkowa, w okolicach którego formował się 4 pułk piechoty. W 4 pułku służył formalnie od 11 maja 1915. 26 maja 1915 mianowany został z dniem 1 stycznia 1915 komendantem plutonu w XI randze.. 15 lipca wymaszerował z Piotrkowa na front. 31 lipca 1915 w czasie bitwy pod Jastkowem, po odniesieniu ciężkiej rany przez porucznika Bronisława Pierackiego, objął komendę nad 7. kompanią 4 pp. Poległ 13 września 1915 pod Hulewiczami na Wołyniu. Został pochowany na cmentarzu w Hołobach.
13 marca 1922 pułkownik Franciszek Sikorski podpisał wniosek o odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisano:
W II Rzeczypospolitej został pośmiertnie zweryfikowany w stopniu kapitana piechoty. Legionowy poeta Józef Relidzyński poświęcił mu wiersz pt. „Tajemnica Tęczy”. Był kawalerem, nie miał dzieci.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6227 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie – 20 czerwca 1923 Wszystkie ordery i odznaczenia zostały nadane pośmiertnie. Order Virtuti Militari wraz z legitymacją został przekazany ojcu – Wawrzyńcowi Tęczy w lipcu 1936 przez starostę powiatowego w Drohobyczu. Krzyż Niepodległości z dyplomem wysłano rodzicom 30 września 1936 bezpłatnie, ponieważ nie byli w stanie uiścić wymaganej kwoty 19 zł z powodu ubóstwa.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polowych Drużyn Sokolich Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnopolu Kategoria:Ludzie związani z Drohobyczem (zabór austriacki) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Jastkowem 1915 Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej