thumb|Grób Karola, Marii i Zuzanny Stromengerów na cmentarzu Wojskowym na PowązkachKarol Józef Stromenger (ur. 6 października 1885 we Lwowie, zm. 11 czerwca 1975 w Warszawie) – polski publicysta i krytyk muzyczny.

Życiorys Urodził się w rodzinie Karola (1848–1895) i Marii Wilhelminy von Schenk (1860–1925). Był bratem Jadwigi (1879–1973), Otto (ur. ok. 1880), Hildy po mężu Tauschinski (1882–1968), Heleny (1884–1968) i Marii Irmy (1887–1964). Studiował grę na wiolonczeli i teorię muzyki w konserwatorium lwowskim i akademii muzycznej w Wiedniu oraz prawo i muzykologię na Uniwersytecie Wiedeńskim. Podczas I wojny światowej służył w wojsku austriackim, przebywał w niewoli francuskiejStromengerowie z Szajnochami.

Od 1921 był recenzentem muzycznym w warszawskiej prasie, m.in. „Kurierze Polskim”, „Kurierze Porannym” i „Gazecie Polskiej”. Od próbnych audycji w roku 1925 do śmierci był stałym współpracownikiem (nigdy nie był pracownikiem etatowym) Polskiego Radia. Wygłaszał prelekcje w programie Kwadrans muzyczny Karola Stromengera, występował z recenzjami, doniesieniami o wydarzeniach muzycznych, kompozytorach, wykonawcach, organizatorach życia muzycznego oraz zapowiadał przed radiowymi koncertami. Uczył także w warszawskich szkołach muzycznych. W 1939 został wykładowcą Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. Publikował w miesięczniku „Antena”Karol Stromenger. Między Chopinem a operą.

W czasie okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie, był zatrudniony w gazowni i w elektrowni jako nauczyciel w celu przeprowadzania obowiązkowych kursów języka niemieckiego. Razem z żoną Marią prowadził tajne nauczanie języków angielskiego i francuskiego. Grał także na wiolonczeli w orkiestrze, którą Kazimierz Wiłkomirski zorganizował w kawiarni Lardellego na Polnej oraz występował jako pianista w kawiarniach, m.in. w tzw. „Klubie Jaracza”. Po upadku powstania warszawskiego przebywał z rodziną w Piotrkowie.

Po wojnie w 1946 był redaktorem działu muzycznego Wiedzy Powszechnej. W 1958 otrzymał nagrodę Radia i TV za audycje komentujące dzieła muzyczne. Od 1960 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. W 1961 napisał scenariusz filmu dokumentalnego Chopin w kraju w reż. Jarosława Brzozowskiego i Wandy Rollny.

Dwukrotnie żonaty. Od 12 kwietnia 1923 był mężem Marii (1900–1959), córki znanego pianisty, kompozytora, pedagoga Henryka Melcer-Szczawińskiego, tłumaczki i bibliotekarki, z którą miał córkę Zuzannę StromengerZuzanna Stromenger „Zuza”, od 1960 jego żoną była Jadwiga Biernacka (1903–1979).

Zmarł w Warszawie, spoczywa obok pierwszej żony i ich córki na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A37-2-3)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

Ważniejsze publikacje Franciszek Schubert, 1928 Stanisław Moniuszko. Twórca pieśni i oper, 1946 Fryderyk Chopin, 1947 Mikołaj Rimski-Korsakow (z cyklu Opera słowiańska, z. 2), 1950 Przewodnik operowy, 1959 Mozart (Ludzie żywi), 1962 Czy należy spalić Luwr: felietony muzyczne, 1970

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.

Przypisy

Bibliografia

Malczewski Juliusz Jerzy (red.), Cmentarz komunalny (dawny Wojskowy) na Powązkach, Warszawa 1975, s. 255.

Kategoria:Jeńcy wojenni w czasie I wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy krytycy muzyczni Kategoria:Polscy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1975