BK VEF Ryga – profesjonalny męski zespół koszykarski z siedzibą w Rydze, powstały w 1958 roku. W 1992 sekcja została zamknięta, po czym wznowiono jej działalność w 2007.

Historia Wczesne lata Nazwa zespołu VEF pochodzi od firmy radiowej VEF, która stworzyła klub w 1958. Pierwszym trenerem zespołu został Alfrēds Krauklis, a w pierwszym składzie znajdowali się zawodnicy tacy, jak: Cezars Ozers, Oļģerts Jurgensons, Bruno Drake, Juris Kalnins, Edmunds Dobelis, Juris Merksons, Visvaldis Eglitis i inni. Drużyna rozpoczęła rywalizację w lidze ZSRR. Łotwa była wtedy częścią Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Zespół rywalizował wtedy z ASK Ryga, drużyną, która była jedną z najlepszych w Europie, zdobywając Puchar Europy Mistrzów Krajowych w latach 1958–1960, z zawodnikami jak: Jānis Krūmiņš, Maigonis Valdmanis oraz trener Aleksander Gomelski. Osiągnięcia VEF ustępowały tym ASK. Drużyna sięgnęła trzykrotnie po mistrzostwo ZSRR, na arenie europejskiej nie odniosła większych sukcesów. Zawodnik VEF – Cezars Ozers został reprezentantem ZSRR i wystąpi na igrzyskach olimpijskich w 1960 roku.

VEF potwierdzał swój status w lidze ZSRR, jako jedna z czołowych drużyn, trudnych do pokonania. W latach 60. XX w. zdobył dwa medale mistrzostw ZSRR, kiedy w składzie pojawili się tacy zawodnicy jak: Merksons, Kalnins, Jurgensons Ozers, Eglitis czy Drake. Największym zmocnieniem zspołu w tamtym okresie został Krūmiņš, który zdecydował się zakończyć swoją, pełną sukcesów, karierę w VEF, dołączając do klubu w 1964. Olgerts Altbergs zastąpił na syanowisku trenera Krauklisa, doprowadzając VEF do czwartego miejsca w 1965. Kalnins zdobył srebrny medal olimpijski z reprezentacją ZSRR w 1964, stając się tym samym, drugim zawodnikiem w historii kubu, który tego dokonał. Rok później zespół zaprezentował się jeszcze lepiej, zdobywając brązowy medal mistrzostw ZSRR. W 1969 zespół spadł do II ligi, do najwyższej klasy rozgrywkowej powrócił w 1977 pod przewodnictwem Valdisa Valtersa.

Valters był rozgrywającym kadry ZSRR, który zdobył mistrzostwo świata w 1982 oraz Europy w 1981 i 1985. W 1987 został wicemistrzem Europy, a w 1983 przypadł mu w udziale brąz. W 1981 zdobył tytuł MVP mistrzostw Europy. Kadrę opuścił, kiedy do zespołu trafił Sarunas Marciulionis. Zawodnikiem VEF pozostał natomiast do 1990.

W latach 80. Valters dostał pomoc w osobach młodych zawodników takich jak: Igors Miglinieks, Gundars Vētra, Raimonds Miglinieks, Kārlis Muižnieks czy Ainārs Bagatskis. W 1985 zespół zajął piąte miejsce w lidze ZSRR, a w 1987 i 1988 – szóste. Vētra i Miglinieks poprowadzili VEF brązowego medalu w 1991. W tym właśnie sezonie drużyna zadebiutował w rozgrywkach europejskich. VEF pokonał ICED Bukareszt, ale przegrał z greckim Iraklisem, podczas II rundy rozgrywek preeliminacyjnych Pucharu Koracia. Rok później VEF wystąpił w eliminacjach do Pucharu Saporty. Pokonał wtedy niemiecki Braunschweig, następnie uległ dwukrotnie Union Olimpiji Lublana, nie awansując ostatecznie do fazy grupowej. Pomimo dobrego sezonu zespół został rozwiązany w 1992.

Wznowienie działalności klubu W 2007 wznowiono działalność klubu z Valdisem Valtersem na stanowisku trenera. Zespół rozpoczął występy w Łotewskiej Lidze Koszykówki oraz II dywizji Ligi Baltyckiej. VEF został stworzony z młodych zawodników i był rozwijany stopniowo. W 2008 i 2009 zdobyło mistrzostwo II dywizji Ligi Bałtyckiej, zyskując prawo do występów w I dywizji, w sezonie 2009/2010. W 2009 zespół wystąpił w kwalifikacjach do FIBA Euro Challenge oraz dołączył do ligi VTB. W 2010, prowadzony przez Alexa Renfroe i Sandisa Valtersa VEF dotarł po raz pierwszy do finałów ligi łotewskiej, gdzie uległ Barons Ryga, 3-4. Trenerem został wtedy Rimas Kurtinaitis, który podpisał ponownie Sandisa Valtersa oraz innych łotewskich zawodników jak: Kristaps Janičenoks, Kaspars Bērziņš i Dairis Bertāns. Podczas sezonu 2010/2011 Kurtinaitis opuścił Rygę, aby dołączyć do Chimek Moskwa, jego stanowisko objął Ramūnas Butautas, który zdobył mistrzostwo Łotwy w 2007 z ASK Ryga. VEF zakończył sezon zasadniczy jak lider Ligi Bałtyckiej (BBL). Następnie w trakcie play-off BBL wyeliminował litewski Lietuvos Rytas Wilno w półfinałąch BBL (79:68). W efekcie tego wydarzenia po raz pierwszy Lietuvos Rytas nie został finalistą ligi. W ścisłym finale VEF uległ innemu litewskiemu zespołowi – Žalgirisowi Kowno, 69:75. W finale ligi otewskiej VEF doszedł do finału, gdzie spotkał się z BK Windawa. Podczas intensywnej siedmiomeczowej serii VEF pokonał Windawę, 4-3, zdobywając mistrzostwo Łotwy.

Osiągnięcia Mistrzostwa Łotwy Mistrzostwo (8): 2011, 2012, 2013, 2015, 2017, 2019, 2020, 2021, 2022 Wicemistrzostwo (4): 2010, 2014, 2016, 2018 Puchar Łotwy: 2022 Bałtycka Liga Koszykówki Wicemistrzostwo: 2011 Brąz: 2012 Bałtycka Liga Koszykówki II Mistrzostwo (2): 2008, 2009 Puchar Ligi Bałtyckiej: 2011 Łotewsko-Estońska Liga Koszykówki Mistrzostwo: 2022 Wicemistrzostwo (2): 2019, 2021 Mistrzostwa ZSRR Brąz (3): 1960, 1966, 1991

Skład 2021/2022

Galeria Sław FIBA Członkowie Galerii Sław FIBA z VEF Ryga Zawodnicy Nazwisko Pozycja Lata gry Rok wyboru 10 Valdis Valters obrońca 1976–1989 2015

Zawodnicy

Obcokrajowcy

Trenerzy Nazwisko Lata pracy Alfrēds Krauklis 1958–1969 Alvils Gulbis 1969–1974 Armands Krauliņš 1974–1981 Maigonis Valdmanis 1981–1988, 1990–1992 Valdis Valters 2007–2010 Nikolajs Mazurs 2010 Rimas Kurtinaitis 2010–2011 Ramūnas Butautas 2011–2014 Nikolajs Mazurs 2014/2015 Carlos Frade 2015 Jānis Gailītis od 2015

Sezon po sezonie Rozgrywki ligowe VEF Ryga<div style="font-size:93%">

Przypisy

Bibliografia Oficjalna strona klubu VEF Ryga na basketball.eurobasket.com

Kategoria:Łotewskie kluby koszykarskie Kategoria:Sport w Rydze Kategoria:Kluby sportowe założone w 1958 Kategoria:Kluby koszykarskie założone w XX wieku