Salt-n-Pepa (także Salt’n’Pepa) – amerykańska grupa hip-hopowa założona w 1985 roku przez Cheryl James i Sandrę Denton. W latach 1987–2019 jej członkinią była również didżejka Deidra Roper, występująca jako DJ Spinderella.

Jedna z pierwszych żeńskich grup hip-hopowych, które osiągnęły szeroki sukces komercyjny. Salt-n-Pepa jako pierwsza żeńska grupa rapowa zdobyła złotą i platynową płytę oraz Nagrodę Grammy. Do ich najbardziej znanych piosenek należą , , i . W 2025 roku grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.

Historia Powstanie i pierwsze sukcesy Cheryl James i Sandra Denton poznały się w 1985 roku w , gdzie studiowały i zaprzyjaźniły się. Obie pracowały później w domu towarowym w dzielnicy Queens, razem z producentem .

Azor, będący wówczas partnerem James i studentem nowojorskiego Center for Media Arts, poprosił James i Denton o nagranie piosenki na potrzeby pracy zaliczeniowej. Utwór The Show Stoppa (Is Stupid Fresh) był odpowiedzią na piosenkę raperów i Slicka Ricka. James i Denton nagrały go pod nazwą Super Nature, a powodzenie singla doprowadziło do zawarcia umowy z niezależną wytwórnią . Ich zespół został nazwany Salt-n-Pepa, nawiązując do słów, które padają w tekście The Show Stoppa.

Debiutancki album grupy, , ukazał się w grudniu 1986 roku. Didżejką zespołu była początkowo Pamela Greene, występująca jako Spinderella. W 1987 roku zastąpiła ją 16-letnia Deidra Roper, która przyjęła ten sam pseudonim sceniczny.

Piosenka została początkowo umieszczona na stronie B singla Tramp. Remiks utworu zaczął odtwarzać DJ z San Francisco, dzięki czemu nagranie trafiło do ogólnokrajowych rozgłośni radiowych. Singel sprzedał się w liczbie miliona egzemplarzy i przyczynił się do uzyskania przez statusu platynowej płyty. Salt-n-Pepa stała się pierwszą żeńską grupą rapową, której album uzyskał taki certyfikat.

otrzymał nominację w pierwszej w historii kategorii Nagród Grammy poświęconej muzyce rapowej. Salt-n-Pepa wraz z częścią pozostałych nominowanych zbojkotowały galę, ponieważ wręczenie nagrody w tej kategorii nie miało zostać pokazane w telewizji.

Drugi album grupy, , ukazał się w 1988 roku i zawierał m.in. piosenkę , nagraną z zespołem . Album uzyskał w Stanach Zjednoczonych status złotej płyty.

Blacks’ Magic Na początku lat 90. Cheryl James, Sandra Denton i Deidra Roper zaczęły przejmować od większą kontrolę nad pisaniem i produkcją nagrań. James samodzielnie napisała i wyprodukowała piosenkę , która znalazła się na płycie w 1990 roku. Utwór przez kilka tygodni zajmował pierwsze miejsce na amerykańskiej liście piosenek rapowych Billboard's Best Rap Single i uzyskał status platynowej płyty. Album zawierał również piosenkę , poświęconą seksualności i bezpiecznemu seksowi. Grupa przygotowała później zmienioną wersję utworu pod tytułem Let’s Talk About AIDS, wykorzystaną w kampanii informacyjnej dotyczącej AIDS.

Very Necessary W czasie pracy nad czwartym albumem Salt-n-Pepa wynegocjowały korzystniejsze warunki umowy z i uzyskały większy wpływ na produkcję nagrań. ukazał się w 1993 roku i zawierał piosenki , nagraną z zespołem En Vogue oraz . i dotarły do pierwszej piątki amerykańskiej listy przebojów. Sprzedaż Very Necessary przekroczyła 5 mln egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych i 7 mln na świecie.

Za Salt-n-Pepa otrzymały w 1995 roku Nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsze wykonanie rapowe duetu lub grupy”. Zostały pierwszą żeńską grupą rapową nagrodzoną Grammy.

Brand New W kolejnych latach Salt-n-Pepa zakończyły współpracę twórczą z , który wcześniej był producentem, menedżerem i głównym autorem materiału grupy. Na albumie członkinie po raz pierwszy miały pełną kontrolę nad własnymi nagraniami. Cheryl James współprodukowała i współtworzyła 9 z 13 utworów, a większość płyty nagrała w domowym studiu.

Album ukazał się w 1997 roku nakładem Red Ant Records. Wystąpili w nim m.in. Kirk Franklin, Sheryl Crow i Queen Latifah. Płyta uzyskała status złotej, lecz osiągnęła mniejsze powodzenie niż .

Przerwa Cheryl James wycofała się z działalności grupy w następstwie narastającej presji zawodowej, problemów zdrowotnych i sporów dotyczących działalności zespołu. Salt-n-Pepa zakończyły działalność w 2002 roku.

Cheryl James i Sandra Denton wystąpiły ponownie razem w 2006 roku na gali . W 2007 roku w stacji VH1 zadebiutował program , przedstawiający próby odbudowania ich przyjaźni i współpracy. Program był emitowany przez 2 sezony.

Reaktywacja zespołu Od 2009 roku zespół ponownie regularnie koncertował.

W 2014 roku Salt-n-Pepa wystąpiły w reklamie przedsiębiorstwa , której fabuła odwoływała się do tytułu piosenki . Cheryl James oceniła, że kampania zwiększyła ponowne zainteresowanie zespołem i liczbę otrzymywanych propozycji występów.

W maju 2019 roku Deidra Roper poinformowała, że kilka miesięcy wcześniej otrzymała wiadomość o zakończeniu współpracy z Salt-n-Pepa i została wyłączona z występów grupy. James i Denton kontynuowały koncertowanie z inną didżejką.

W 2025 roku Salt-n-Pepa zostały wprowadzone do Rock and Roll Hall of Fame w kategorii „Wpływ muzyczny”. Ceremonii wprowadzenia dokonała Missy Elliott, a na scenie wystąpiły razem Cheryl James, Sandra Denton i Deidra Roper. Roper została przy tym pierwszą kobietą didżejką wprowadzoną do Rock and Roll Hall of Fame.

Na ceremonii grupa wykonała składankę swoich piosenek, w tym i , przy której dołączyły członkinie En Vogue. James wykorzystała przemówienie do zwrócenia uwagi na spór Salt-n-Pepa z Universal Music Group o prawa do nagrań źródłowych zespołu.

Do 2026 roku łączna sprzedaż nagrań grupy przekraczała 15 mln egzemplarzy.

Styl i wpływ mały|Kurtka sceniczna Salt-n-Pepa prezentowana w Rock and Roll Hall of Fame Salt-n-Pepa łączyły hip-hop z elementami R&B i muzyki pop, wykorzystując melodyjne refreny, taniec oraz rozbudowany wizerunek sceniczny. Cheryl James określiła wkład grupy w hip-hop jako połączenie zabawy, mody i kobiecości.

Teksty grupy przedstawiały kobiecą perspektywę na seksualność, niezależność, relacje z mężczyznami i podwójne standardy dotyczące płci. W teledysku do role znane z przedstawień kobiet w muzyce popularnej zostały odwrócone, a bohaterkami oglądającymi i oceniającymi ciała mężczyzn były członkinie zespołu. Salt-n-Pepa poruszały również temat bezpiecznego seksu i AIDS, a także przemocy domowej i uprzedzeń.

Rock and Roll Hall of Fame uznała grupę za wykonawczynie, które zmieniły rolę kobiet w zdominowanym przez mężczyzn rapie i stworzyły wzór dla kolejnych pokoleń raperek. Wśród artystek wskazujących Salt-n-Pepa jako inspirację znalazły się m.in. Missy Elliott, Queen Latifah, Lil’ Kim i Nicki Minaj.

Dyskografia Rok Album Pozycja na liście Certyfikat US US R&B AUS CAN GER NLD NZ NOR CHE UK 1986 Data: 8 grudnia 1986 Wydawca: 26 7 58 27 63 — 41 — — — USA: platynowa płyta CAN: złota płyta 1988 Data: 2 sierpnia 1988 Wydawca: Next Plateau 38 8 — — 40 21 — — 16 19 USA: złota płyta UK: złota płyta 1990 Data: 19 marca 1990 Wydawca: Next Plateau 38 15 — — — 65 — — — 70 USA: platynowa płyta 1993 Data: 12 października 1993 Wydawca: Next Plateau/London 4 6 5 13 51 66 27 19 — 36 USA: 5x platynowa płyta CAN: 4x platynowa płyta 1997 Data: 21 października 1997 Wydawca: Red Ant/London 37 16 — — 64 — — — 23 — USA: złota płyta „—” album nie był notowany lub nie został wydany w tym regionie.

Przypisy

Kategoria:Amerykańskie zespoły rhythmandbluesowe Kategoria:Amerykańskie zespoły hip-hopowe Kategoria:Laureaci MTV Video Music Awards Kategoria:Amerykańskie girlsbandy Kategoria:Członkowie Rock and Roll Hall of Fame