Aleksander PaszkiewiczW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Alexander Paszkiewicz”, od 1894 jako „Alexander von Paszkiewicz”. (ur. 16 lipca 1866, zm. 9 maja 1915 pod Rymanowem) – major piechoty C. K. Armii.
Życiorys Urodził się 16 lipca 1866 roku we Lwowie, syn Władysława Paszkiewicza herbu Radwan i Heleny Podlewskiej herbu Bogoria. Ze strony matki był spokrewniony z powstańcem listopadowym Walerianem Podlewskim, który był bratem jego dziadka. Został zawodowym wojskowym C. K. Armii. Mianowany kadetem służby stałej z dniem 1 września 1886, a potem awansowany na porucznika z dniem 1 maja 1889 i nadporucznika z dniem 1 listopada 1893. Przez lata służył w 80 pułku piechoty we Lwowie•••••, skąd od około 1893 jako oficer nadkompletowy był przydzielony do wojskowego instytutu geograficznego. Od około 1896 ponownie był w 80 p.p., skąd około 1897/1898 był odkomenderowany do Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt jako aspirant nauczycielski, od około 1897 do Szkoły Kadetów Piechoty w Temesvár jako członek personelu nauczycielskiego•. W tym czasie otrzymał awans na kapitana 2 klasy z dniem 1 listopada 1901, a od około 1902 ponownie służył w 80 pułku. Po promocji na kapitana 1 klasy z dniem 1 listopada 1901, około 1905/1906 był przydzielony do kadry nauczycielskiej Szkoły Kadetów Piechoty w Łobzowie, po czym nadal służył w macierzystym 80 p.p.••<•. Został awansowany na stopień majora piechoty z dniem 1 maja 1913. Około 1913/1914 został przeniesiony do 77 pułku piechoty w Przemyślu i objął tam stanowisko komendanta III batalionu.
Podczas I wojny światowej w szeregach 77 p.p. z Sambora brał udział od początku w działaniach wojskowych. Wraz z oddziałem zwiadowczym (Nachrichten-Datachement) 14 sierpnia 1914 jako jeden z pierwszych przekroczył granicę Imperium Rosyjskiego. 10 dni później zajął trzy mosty w Goraju. Utrzymywał je przez 48 godzin mimo natarcia przeważających sił nieprzyjaciela i tym samym zapobiegł otoczeniu swojej dywizji od strony południowo-wschodniej. Na czele batalionu, złożonego z rozproszonych sił pułków 77 i 45, dnia 3 września otoczył zajęty przez Rosjan las oraz syberyjski 30 pułk piechoty, a wrogie siły częściowo zniszczył i częściowo wziął do niewoli. W tych walkach jego siły liczyły około 4500 ludzi, zaś nieprzyjacielskie około 4000. Łącznie od początku wojny uczestniczył w ponad 30 bitwach, wyróżniając się odwagą. Poległ w wieku 42 lat w dniu 9 maja 1915 (formalnie 10 maja) podczas walk w środkowej Galicji podczas szturmu na wzgórze koło Sieniawy pod Rymanowem, gdzie został trafiony dwiema kulami.
Był żonaty z Michaliną z Nowina - Konopków pochodzącą z Mogilan, miał dwie córki, Helenę Amelię (ur. 1897).
Odznaczenia Order Korony Żelaznej 2 wzgl. 3 klasy (1915)Został odznaczony Orderem Korony Żelaznej na kilka tygodni przed śmiercią. Według oficjalnego komunikatu urzędowego orderem 2 klasy, zaś w myśl wspomnienia pośmiertnego orderem 3 klasy. Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną – pośmiertnie (1915) Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce czerwonej (około 1912) Odznaka za Służbę Wojskową III stopnia (około 1909) Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii (ok. 1899) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (około 1909) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (około 1913) Krzyż Mariański
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Mariańskim Kategoria:Polacy – majorowie piechoty armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii polegli w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (Austria) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Zmarli w 1915