Fundusz Rozwoju Rynku i Demonopolizacji Handlu – instrument finansowy służący pomocą podmiotom rozwijającym produkcję na rynek wewnętrzny i w zakresie handlu. Fundusz istniał w latach 1989–1990.
Utworzenie Funduszu Na podstawie ustawy z 1989 r. o Funduszu Rozwoju Rynku i Demonopolizacji Handlu utworzono Fundusz w miejsce zniesionego Funduszu Rozwoju RynkuUstawa z dnia 17 maja 1989 r. o Funduszu Rozwoju Rynku i Demonopolizacji Handlu. .
Zadanie Funduszu Zadaniem Funduszu było gromadzenie środków finansowych i gospodarowanie tymi środkami z przeznaczeniem na wspomaganie przedsięwzięć na rzecz demonopolizacji handlu i wzrostu konkurencyjności na rynku oraz realizacji interesów konsumentów.
Dochody Funduszu Dochodami Funduszu były: część wpływów uzyskiwanych ze sprzedaży środków centralnych na przetargach walutowych, nie przekazywana na Fundusz Rozwoju Eksportu, w wysokości ustalonej przez Ministra Finansów w porozumieniu z Ministrem Rynku Wewnętrznego, odpowiednio do wartości walut obcych odprzedawanych przez przedsiębiorstwa eksportu wewnętrznego, część wpływów stanowiących różnicę między cenami krajowymi towarów rynkowych, których import zastał sfinansowany ze środków centralnych, a kosztem importu, w wysokości ustalonej przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w porozumieniu z Ministrem Rynku Wewnętrznego, stosownie do przepisów o Funduszu Rozwoju Eksportu, odpisy w wysokości 2% w stosunku rocznym od łącznej sumy wpłat wniesionych w systemie przedpłat na samochody osobowe, opłaty za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zaopatrzenia materiałowo-technicznego, dochody z oprocentowania pożyczek i odsetek od zakupionych obligacji oraz otrzymane dywidendy, dobrowolne wpłaty jednostek gospodarczych i inne wpłaty na Fundusz.
Zwiększanie środków Funduszu Fundusz mógł zwiększać swoje środki w drodze prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności przez: uczestnictwo w spółkach, przedsiębiorstwach wspólnych i mieszanych, emisję obligacji, zaciąganie pożyczek.
Zadanie Funduszu Fundusz realizował zadania w szczególności przez finansowe wspieranie: tworzenia nowych podmiotów gospodarczych prowadzących działalność handlową, konkurencyjnych w stosunku do już istniejących, podmiotów gospodarczych rozszerzających swoją działalność na sfery handlu wewnętrznego i usług, zmonopolizowaną przez inne podmioty, zakupów urządzeń zwiększających skuteczność odbioru jakościowego, a także prowadzenia działań na rzecz poprawy poziomu obsługi klientów, realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych na rzecz przekształceń struktury sieci obiektów handlowych, jej modernizacji i wyposażenia w nowoczesne środki techniczne, działań zmierzających do szybkiego zwiększania produkcji na zaopatrzenie rynku, realizacji innych przedsięwzięć zwiększających konkurencję i podaż towarów na rynku, tworzenia rezerw bilansowych materiałów i towarów oraz ich zagospodarowywania.
Kierunki przeznaczenia Funduszu Fundusz mógł przeznaczać posiadane środki na: udzielanie pożyczek, wnoszenie udziałów do spółek, nabywanie obligacji i akcji jednostek gospodarczych, jeżeli ich emisja jest związana z finansowaniem przedsięwzięć wymienionych w ust. 1.
Organy Funduszu Organami Funduszu były Rada Nadzorcza i Zarząd. Radę Nadzorczą w składzie 7-9 osób powoływał i odwoływał Minister Rynku Wewnętrznego.
Do zadań Rady Nadzorczej należało: uchwalanie planów działalności Funduszu, ustalanie kryteriów wyboru przedsięwzięć finansowanych ze środków Funduszu, zatwierdzanie wniosków Zarządu w sprawach emisji obligacji i zaciągania pożyczek, dokonywanie kontroli i oceny działalności Zarządu, zatwierdzanie rocznych sprawozdań Zarządu z działalności Funduszu i bilansów Funduszu, składanie Ministrowi Rynku Wewnętrznego rocznych sprawozdań z działalności Funduszu.
Zadanie zarządu Funduszu Zarząd Funduszu stanowili Prezes i jego zastępca, powoływani i odwoływani przez Ministra Rynku Wewnętrznego po zasięgnięciu opinii Rady Nadzorczej.
Do zadań Zarządu należało: opracowywanie planów działalności Funduszu, dokonywanie wyboru przedsięwzięć do finansowania ze środków Funduszu, gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Nadzorczej, kontrolowanie wykorzystania pożyczek udzielonych ze środków Funduszu, składanie Radzie Nadzorczej sprawozdań z działalności, zatrudnianie pracowników Biura Funduszu i ustalanie warunków ich pracy i płac.
Zniesienie Funduszu Na podstawie ustawy z 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy przeszedł w stan likwidacji Fundusz Rozwoju Rynku i Demonopolizacji HandluUstawa z dnia 14 grudnia 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy. .
Przypisy
Kategoria:Gospodarka PRL