Jānis Kurelis (ur. 6 maja 1882 w Bērņi koło Ērģeme, zm. 5 grudnia 1954 w Chicago) – łotewski generał, dowódca grupy Kurelisa w 1944.
Życiorys Po ukończeniu Siergiejewskiej szkoły realnej w Pskowie w 1899 wstąpił na ochotnika do 183 Pułtuskiego pułku piechoty w Warszawie. Pu ukończeniu Odeskiej Szkoły Junkrów w 1901 służył w 22 Niżnienowogrodzkim pułku piechoty. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej w szeregach 12 Wschodniosyberyjskiego pułku piechoty. W 1906 powrócił w stoczniu porucznika do stacjonującego w Polsce 22 Niżnienowogrodzkiego pułku piechoty. Po raz trzeci stał się jego oficerem w 1912, po dwóch latach służby w rosyjskim Sztabie Generalnym. W 1913 został w stopniu podpułkownika funkcjonariuszem centralnej wojskowej służby kwaterunkowej. W czasie I wojny światowej Kurelis walczył jako dowódca batalionu 22 Niżnienowogrodzkiego pułku piechoty na froncie rumuńskim i 5 Zemgalskiego Łotewskiego Pułku Piechoty na ŁotwieJānis Kurelis. W styczniu 1918 opuścił wojsko rosyjskie w stopniu pułkownika.
W listopadzie 1918 otrzymał od Łotewskiej Rady Narodowej Syberii i Uralu nominację na dowódcę Łotewskiego Pułku Piechoty (od grudnia pod nazwą Pułk Imantski)Kurelis, Jānis. Od kwietnia 1919 kierował Oddziałem Wojskowym Łotewskiej Rady Narodowej Syberii i Uralu oraz dowodził łotewską armią na Syberii. 9 sierpnia 1919 został ministrem spraw wojskowych w łotewskim rządzie tymczasowym na Syberii i Dalekim Wschodzie. We wrześniu tego roku wraz z Imantskim pułkiem wyruszył drogą morską na Łotwą, gdzie objął szefostwo Oddziału Organizacyjnego Sztabu Generalnego. Po zakończeniu wojny z bolszewikami w 1920 wszedł w skład stałej rady Ministerstwa Obrony. W październiku 1921 objął stanowisko zastępcy szefa Departamentu Technicznego ministerstwa. Od lutego 1922 do przejścia na emeryturę w maju 1940 był dowódcą Dywizji TechnicznejKurelis, Jānis. W czerwcu 1925 otrzymał awans generalski.
W latach 1942–1943 kierował zakładem pracy chronionej dla inwalidów wojennych. W 1943 wstąpił do 5 Ryskiego pułku Aizsargi. W lipcu 1944 za zgodą niemieckiego komendanta Rygi sformował z członków Aizsargi jednostkę zbrojną w sile batalionu zwaną grupą Kurelisa. Miała ona bronić Łotwy przed Sowietami i zwalczać sowiecką partyzantkę na tyłach wroga. We wrześniu grupa stacjonowała w okolicach Kurzeme. Jej dowódcy utrzymywali kontakt z Łotewską Radą Centralną i szwedzkim wywiadem. W listopadzie 1944 SS i SD rozbroiły i aresztowały większość żołnierzy grupy w okolicach Puze. Jeden z batalionów stawiał opór Niemcom do grudniaKureliešu komandieris. Kurelis został aresztowany 14 listopada i przewieziony do Talsi, następnie zaś do Gdańska, gdzie był przesłuchiwany w kwaterze dowódcy Legionu Łotewskiego SS. W 1951 przeniósł się wraz z rodziną z Niemiec do USA. Zmarł w Chicago na raka.
Odznaczenia Order Pogromcy Niedźwiedzia III klasy (Łotwa) Order Trzech Gwiazd II i III klasy (Łotwa) Order Westharda I klasy (Łotwa) Krzyż Zasługi Obrońców (Łotwa) Krzyż Wojenny Czechosłowacki (Czechosłowacja) Order św. Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Orderem Pogromcy Niedźwiedzia Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Odznaczeni Orderem Westharda Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Obrońców Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy łotewskiej wojny o niepodległość (strona łotewska) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1954 Kategoria:Łotewscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim (1914–1918) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie)