Ministerstwo Żeglugi i Gospodarki Wodnej – polskie ministerstwo istniejące w latach 1957–1960, powołane w celu objęcia polityką państwa całokształtu spraw gospodarki morskiej, śródlądowej i wodnej. Minister był członkiem Rady Ministrów.
Ministerstwo miało siedzibę przy ulicy Świętokrzyskiej 12 w Warszawie.
Ustanowienie urzędu Na podstawie ustawy z 1957 r. o utworzeniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej w miejsce zniesionego urzędu Ministra Żeglugi ustanowiono nowy urządUstawa z dnia 28 maja 1957 r. o utworzeniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej. .
Ministrowie Stanisław Darski (1957–1960)
Zakres działania urzędu Do zakresu działania Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej należały:
W dziedzinie żeglugi morskiej i rybołówstwa morskiego sprawy eksploatacji i rozbudowy floty handlowej i rybackiej; eksploatacji i rozbudowy portów i przystani; morskich stoczni remontowych; przedsiębiorstw usługowych związanych z żeglugą morską i rybołówstwem morskim; bezpieczeństwa żeglugi; ochrony brzegów morskich; ochrony rybołówstwa morskiego; nadzoru technicznego na urządzeniami żeglugowymi, portowymi i rybołówstwa morskiego; wyznaczanie i wysyłanie za granicę przedstawicieli w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych.
W dziedzinie dróg wodnych i żeglugi śródlądowych sprawy budowy i utrzymanie dróg wodnych śródlądowych; administracji i eksploatacji żeglugowej śródlądowych dróg wodnych; portów rzecznych; stoczni rzecznych.
W dziedzinie przemysłu rybnego sprawy przetwórstwa rybnego; skupu ryb; hurtowego i detalicznego obrotu rybami we współdziałaniu z zainteresowanymi ministrami.
W dziedzinie gospodarki wodnej wykonywanie uprawnień zastrzeżonych w prawie wodnym naczelnym organem administracji państwowej; ewidencjonowanie i bilansowanie zasobów wód powierzchniowych i podziemnych na podstawie materiałów opracowanych przez właściwe organy; ustalanie zasad prawidłowego i racjonalnego gospodarowani zasobami wód; normowanie poboru i zużycia wód dla wszystkich dziedzin gospodarki narodowej; wydawanie przepisów o budowie, utrzymaniu i eksploatacji wszystkich zakładów, budowli i urządzeń wodnych; koordynowanie i nadzorowanie eksploatacji zasobów wodnych oraz sprawowanie ogólnego nadzoru nad działalnością wszelkich zakładów, budowli i urządzeń wodnych mających wpływ na gospodarkę wodną; inicjowanie i ustalanie programu kompleksowych inwestycji wodnych; opracowanie perspektywicznych planów gospodarki wodnej; koordynowanie i opiniowanie resortowych i terenowych planów inwestycyjnych w zakresie gospodarki wodnej; sprawowanie nadzoru i kontroli nad ochroną wód przed zanieczyszczeniami oraz nad całokształtem gospodarki ściekowej; sprawy ochrony przeciwpowodziowej; obsługa hydrologiczna i meteorologiczna dla potrzeb gospodarki narodowej i ochrony państwa.
Zniesienie urzędu Na podstawie ustawy z 1960 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej i przekształceniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej w urząd Ministra Żeglugi zniesiono urządUstawa z dnia 14 czerwca 1960 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej i przekształceniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej w urząd Ministra Żeglugi. .
Przypisy
Kategoria:Ministerstwa PRL