Państwowa Rada Gospodarki Materiałowej – centralny organ administracji państwowej istniejący w latach 1972–1976, powołany w sprawach gospodarki surowcami, materiałami oraz rezerwami państwowymi.
Powołanie Rady Na podstawie ustawy z 1972 r. o utworzeniu Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej ustanowiono nową RadęUstawa z dnia 29 marca 1972 r. o utworzeniu Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej. .
Zakres działania Rady Do zakresu działania Rady należały sprawy gospodarki surowcami i materiałami oraz rezerw państwowych, a w szczególności: rozmieszczenia i ruchu zapasów oraz sprawy rezerw państwowych, obrotu i zaopatrzenia w surowce i materiały, efektywności wykorzystania surowców i materiałów, gospodarki surowcami wtórnymi żelaza, stali, metali nieżelaznych oraz niemetalicznymi surowcami wtórnymi, gospodarki opakowaniami.
Państwowa Rada Gospodarki Materiałowej koordynowała działalność naczelnych i centralnych organów administracji państwowej i centralnych związków spółdzielczych. Nadzór nad działalnością Rady sprawował Prezes Rady Ministrów.
Władze Rady Na czele Rady stał Przewodniczący.
Przewodniczącego, zastępców przewodniczącego i członków Rady powoływał i odwoływał Prezes Rady Ministrów. Przewodniczący Rady wydawał na podstawie ustaw i w celu ich wykonania zarządzenia w sprawach należących do zakresu działania Rady.
Szczegółowy zakres działania Rady Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 1972 r. do zakresu działania Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej, należały sprawyRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 maja 1972 r. w sprawie szczegółowego zakresu i trybu działania oraz składu Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej. : efektywnego wykorzystania surowców i materiałów, organizacji zaopatrzenia w surowce i materiały oraz obrotu artykułami zaopatrzenia materiałowo-technicznego, gospodarki zapasami, gospodarki opakowaniami, gospodarki magazynowej, gospodarki surowcami wtórnymi żelaza, stali, metali nieżelaznych oraz niemetalicznymi surowcami wtórnymi, jak również gospodarki materiałami odpadowymi i niepełnowartościowymi, tworzenia rezerw państwowych surowców, paliw, materiałów przemysłowych oraz artykułów konsumpcyjnych i gospodarowania nimi.
Dziedziny działania Rady W dziedzinie efektywnego wykorzystania materiałów ustalanie zasad opracowywania i prawidłowego stosowania norm i normatywów zużycia materiałów, dokonywanie analiz materiałochłonności produkcji oraz opracowywanie projektów kompleksowych programów obniżenia zużycia wybranych, podstawowych surowców i materiałów, a także inicjowanie i opiniowanie resortowych programów obniżania materiałochłonności, oddziaływanie w kierunku efektywnego wykorzystania surowców i materiałów oraz ekonomicznie uzasadnionej ich substytucji;
W dziedzinie organizacji zaopatrzenia w surowce i materiały ustalanie zasad organizacji i funkcjonowania systemu zaopatrzenia w surowce i materiały i obrotu artykułami zaopatrzenia materiałowo-technicznego, opracowywanie projektów przepisów prawnych dotyczących obrotu artykułami zaopatrzenia materiałowo-technicznego, ustalanie metod analizy potrzeb i kształtowania popytu na artykuły zaopatrzenia materiałowo-technicznego, ustalanie w porozumieniu z zainteresowanymi ministerstwami i urzędami centralnymi sieci specjalistycznych i wielobranżowych placówek handlu hurtowego i detalicznego artykułami zaopatrzenia materiałowo-technicznego oraz kierunków rozwoju tej sieci, ustalanie zasad organizacji i techniki oraz podstaw ekonomicznych funkcjonowania hurtowego i detalicznego handlu artykułami zaopatrzenia materiałowo-technicznego, przy wykorzystaniu w tym zakresie elektronicznej techniki obliczeniowej;
W dziedzinie gospodarki zapasami ustalanie zasad opracowywania i prawidłowego stosowania norm zapasów, opracowywanie analiz struktury i przyrostu zapasów w gospodarce narodowej oraz wniosków zmierzających do usprawnienia gospodarki zapasami, przygotowywanie programów w zakresie ograniczania przyrostu, poprawy struktury i rozmieszczenia zapasów, opracowywanie metod ekonomicznego oddziaływania na kształtowanie się wielkości, struktury i rozmieszczenia zapasów, ustalenie zasad i prowadzenie bieżącej analizy i kontroli zagospodarowywania zbędnych i nadmiernych zapasów, koordynowanie prac nad ustalaniem norm ubytków naturalnych;
W dziedzinie gospodarki magazynowej ustalanie zasad i wytycznych projektowania, rozmieszczania i budowy magazynów oraz mechanizacji prac magazynowych w powiązaniu z transportem wewnętrznym i zewnętrznym, opartym na jednostkach ładunkowych, ustalanie zasad ewidencji, wykorzystania i kontroli eksploatacji magazynów, koordynowanie rocznych i wieloletnich planów inwestycyjnych w zakresie budowy i rekonstrukcji magazynów w jednostkach obrotu środkami produkcji oraz kontrola realizacji tych planów, tworzenie, rozbudowywanie i prowadzenie podporządkowanej Radzie sieci magazynów usługowych i placówek wielobranżowego handlu środkami produkcji, opiniowanie planów produkcji oraz importu urządzeń i sprzętu magazynowego, w tym środków transportu wewnętrznego;
W dziedzinie gospodarki opakowaniami opracowywanie kompleksowych programów rozwoju produkcji i stosowania opakowań, inicjowanie wprowadzania nowoczesnych technologii produkcji opakowań i techniki pakowania oraz usprawniania organizacji przemysłu opakowaniowego, prowadzenie działalności produkcyjno-doświadczalnej, opracowywanie kierunków rozwoju poszczególnych branż przemysłu opakowaniowego i związanych z tym inwestycji, ustalanie wytycznych stosowania określonych typów opakowań, tworzyw opakowaniowych i metod pakowania oraz wytycznych w zakresie gospodarki opakowaniami, zwłaszcza ich skupu, rotacji i renowacji oraz usprawniania obrotu opakowaniami, opiniowanie projektów planów inwestycji, planów produkcji i importu materiałów opakowaniowych, opakowań oraz maszyn i urządzeń do produkcji opakowań i pakowania, opiniowanie bilansów opakowań i materiałów opakowaniowych oraz opracowywanie bilansów kompleksowych z uwzględnieniem substytucji, określanie kryteriów jakościowych materiałów opakowaniowych i opakowań oraz opracowywanie i opiniowanie programów normalizacji opakowań;
W dziedzinie gospodarki surowcami wtórnymi ustalanie zbiorczych rocznych i wieloletnich planów pozyskiwania i zagospodarowania surowców wtórnych, materiałów odpadowych i niepełnowartościowych oraz kontrola realizacji tych planów, ustalanie zasad obrotu i organizacji oraz warunków ekonomicznych i finansowych zagospodarowywania surowców wtórnych, materiałów odpadowych i niepełnowartościowych, inicjowanie i nadzór nad przetwórstwem surowców wtórnych, materiałów odpadowych i niepełnowartościowych;
W dziedzinie gospodarki rezerwami państwowymi opracowywanie zasad organizacyjnych tworzenia rezerw państwowych i gospodarowania nimi oraz prowadzenie analiz i kontroli przestrzegania tych zasad, opracowywanie, w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami, projektów planów rezerw państwowych surowców, paliw, materiałów przemysłowych oraz artykułów konsumpcyjnych, realizowanie polityki lokalizacji rezerw, ustalanie zasad przechowywania rezerw, ustalanie norm ubytków związanych z przechowywaniem tych rezerw oraz zasad spisywania niezawinionych niedoborów i szkód.
Zniesienie Rady Na podstawie ustawy z 1976 r. o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Materiałowej zniesiono Państwową Radę Gospodarki MateriałowejUstawa z dnia 27 marca 1976 r. o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Materiałowej. .
Przypisy
Kategoria:Instytucje państwowe i organy władzy w Polsce