Metoda Callana – metoda nauki języka obcego, wprowadzona przez Robina Callana w 1960. W dużej mierze bazuje na metodzie audio-lingwalnej, która była używana w armii w celu szybkiego nauczenia żołnierzy języka mówionego. Metoda jest obecnie stosowana w wielu szkołach.
Założenia Nauka opiera się na konwersacji. Uczniowie są wyrywkowo pytani o różne rzeczy związane ze słownictwem wprowadzanym na danej lekcji i przy braku czasu na głębsze zastanowienie się – mają udzielać odpowiedzi. Założeniem jest używanie wyłącznie języka nauczanego bez podpowiedzi w języku ojczystym uczniów. Duży nacisk kładzie się na powtórzenia materiału, bowiem w tej metodzie uczniowie nie mogą zapisywać nowych słówek i robić notatek. Nauczyciel ma za zadanie natychmiastowe poprawianie błędów w wypowiedziach uczniów. Autorzy metody Callana twierdzą, iż nauka języka za pomocą tych technik przypomina sposób, w jaki języka uczy się dziecko – słuchając i automatycznie powtarzając, a gramatyki ucząc się niejako „przy okazji”, poprzez obserwację wzorców. Jednak rodzaj stosowanych pytań, konieczność odpowiedzi całym zdaniem i pamięciowe uczenie się reguł i terminów gramatycznych wykluczają takie podobieństwo. Wielokrotne powtarzanie danego zdania i nacisk na poprawność wskazują, iż metoda jest oparta na podejściu behawiorystycznym, który zakłada naukę poprzez wytwarzanie nawyków.
Metoda w praktyce Materiał jest podzielony na etapy (ang. stages). Każdy kolejny etap bazuje na poprzednim. Słówka na każdym etapie pochodzą z różnych dziedzin.
Pytania zadawane przez lektora mają ścisły związek z przyswajanymi pozycjami leksykalnymi.
Zalety metody Uczeń zmuszany jest do mówienia, co likwiduje nieśmiałość Nauka pod określonym kątem (FCE) Aktywny udział uczniów w lekcji Różnorodność słownictwa
Wady metody Callana Metoda ta ma również wielu krytyków. Do najczęściej zarzucanych wad zalicza się: Nieuwzględnianie narodowości, a zarazem języka macierzystego uczniów. Powoduje to niezrozumienie wielu zasad gramatycznych Niska atrakcyjność lekcji i szybka utrata zainteresowania ucznia – metoda wykorzystuje w większości dryl i automatyzację Metoda nie popiera samodzielnego myślenia ucznia, odtwórcza nauka Nauczana jest archaiczna wersja języka angielskiego Zbyt wysokie tempo zajęć (240 słów na minutę, podczas gdy normalna szybkość wynosi 170) Metoda nie pomaga porozumieć się w nietypowych sytuacjach Metoda nie uczy dobrze czytania i pisania, jest skoncentrowana na mówieniu Jest konserwatywna i nie uwzględnia najnowszych zdobyczy naukowych Nie sprawdza się przy nauce zaawansowanej
Zobacz też Lingua latina per se illustrata
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona metody Callana
Kategoria:Glottodydaktyka Kategoria:Metody nauczania