Albert Thibaudet (ur. 1 kwietnia 1874 w Tournus, zm. 16 kwietnia 1936 w Genewie) – francuski literaturoznawca i krytyk literacki, profesor Uniwersytetu w Genewie.
Życiorys Ukończył Liceum Henryka IV w Paryżu (uczeń Henriego Bergsona) i Sorbonę. Od 1896 nauczał w prowincjonalnych liceach francuskich, a po 1918 na uniwersytetach w Yorku i Uppsali. Od 1925 do śmierci był profesorem literatury francuskiej na Uniwersytecie w Genewie. Od 1911 stale współpracował z czasopismem La Nouvelle Revue française. Został z czasem najwybitniejszym krytykiem tego pisma. Jego krytyki wydano potem w kilkutomowym dziele Réflexions sur le roman (1938–1941). Nie wartościował bezpośrednio w swojej działalności krytycznej poszczególnych dzieł, ale raczej starał się pogłębiać ich obserwacje, rozumieć je, zmierzać do uchwycenia indywidualnej dynamiki twórczej pisarzy, a także sytuować ich w czasie i przestrzeni historyczno-kulturalnej. Wydane przez niego dzieła stanowią najjaskrawsze przykłady bergsonizmu w krytyce literackiejnota biograficzna w: Albert Thibaudet, ''Pani Bovary'', w: ''Sztuka interpretacji'', tom I, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk, 1971, s. 583.
Dzieła Najważniejsze dzieła:
La poésie de Stéphane Mallarmé (1912), Trente ans de vie française (1920-1923), Gustave Flaubert (1922), Triptyque de la poésie moderne: Verlaine, Rimbaud, Mallarmé (1924), Paul Valéry (1924), Histoire de la littérature française de 1789 à nos jours (1936).
Przypisy
Kategoria:Francuscy literaturoznawcy Kategoria:Francuscy krytycy literaccy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Genewskiego Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1936