Ministerstwo Budownictwa Miast i Osiedli – polskie ministerstwo istniejące w latach 1950–1956, powołane w celu kierowania i zarządzania całokształtem spraw związanych z budownictwem miast i osiedli. Minister był członkiem Rady Ministrów.
Powołanie urzędu Na podstawie ustawy z 1950 r. o organizacji władz i instytucji w dziedzinie budownictwa powołano urząd Ministra Budownictwa Miast i Osiedli oraz Ministra Budownictwa Przemysłowego w miejsce zniesionego urzędu Ministra BudownictwaUstawa z dnia 30 grudnia 1950 r. o organizacji władz i instytucji w dziedzinie budownictwa. .
Ministrowie Roman Piotrowski (1951–1956)
Zakres działania Do zakresu działania urzędu należały sprawy: realizacji podstawowego budownictwa miejskiego i osiedlowego, budowli, których realizacja nie podlega zakresowi działania innych ministrów, ogólnego planowania, budowy, rozbudowy i przebudowy miast i osiedli, projektowania w zakresie budownictwa miejskiego i osiedlowego, nadzoru nad planowaną rozbudową miast i osiedli, nadzoru budowlanego i uprawnień budowlanych na podstawie przepisów prawa budowlanego, prowadzenia zakładów usługowych i wytwórczych związanych z produkcją budowlaną dla celów budownictwa miejskiego i osiedlowego, inne sprawy budownictwa nie zastrzeżone właściwości innych władz naczelnych oraz Komitetu do Spraw Urbanistki i Architektury.
Zniesienie urzędu Na podstawie ustawy z 1956 r. o utworzeniu urzędu Ministra Budownictwa zniesiono urząd Ministra Budownictwa Miast i OsiedliDekret z dnia 5 lipca 1956 r. o utworzeniu urzędu Ministra Budownictwa. .
Przypisy
Budownictwa Miast i Osiedli