Conservatoire national supérieur d’art dramatique (CNSAD) – elitarna francuska szkoła wyższa. Jedna z tzw. wielkich szkół (Grandes écoles). Prowadzi specjalistyczne studia w zakresie nauk pomocniczych dramat i teatr. Uchodzi za najstarszą francuską szkołę teatralną.

Historia W 1786 w Królewskiej Szkole Śpiewu i Deklamacji (fr. l'école Royale de Chant et de Déclamation) – założonej 3 stycznia 1783 – która mieściła się w owym czasie w paryskim Hôtel des Menus-Plaisirs, otwarto pierwszą klasę dramatyczną. W następstwie ogólnego ruchu reformatorskiego, 3 sierpnia 1795 Konwencja promulgowała prawo powołujące w miejsce Królewskiej Szkoły Śpiewu i Deklamacji (zamknięto ją w przededniu rewolucji francuskiej) i Miejskiej Szkoły Muzycznej (l'école de musique municipale; utworzonej w 1792) Konserwatorium Muzyczne (Conservatoire de Musique). 3 marca 1806 – na mocy dekretu Napoleona – założono oraz włączono do niego nową szkołę deklamacji – Konserwatorium Muzyki i Deklamacji (Conservatoire de musique et de déclamation). Program obejmował zajęcia z tańca, deklamacji lirycznej i dramatycznej, postawy teatralnej oraz ruchu ciała. Przewidziano też egzaminy wstępne i końcowe. W 1858 otwarto czwartą klasę deklamacji, przeznaczoną wyłącznie dla kobiet. Augustine Brohan była pierwszą kobietą, która w latach 1858–1866 nauczała we wspomnianej klasie (do 1907 w kadrze nauczycielskiej nie było kobiet, a nauczali aktorzy, członkowie Comédie-Française).

W 1871 sprawujący urząd dyrektora Konserwatorium Ambroise Thomas wprowadził system stypendialny. Tradycyjny sposób nauczania, oparty na przykładzie, a nawet naśladowaniu nauczycieli, był coraz częściej krytykowany, a z biegiem lat studentów coraz częściej zachęcano do własnych działań, czego przykładem było zatrudnienie w 1907 Sarah Bernhardt, zagorzałej przeciwniczki nauczania bazującego na tradycji.

W 1911 siedzibę Konserwatorium Muzyki i Deklamacji przeniesiono na Rue de Madrid. Dekretem z 6 grudnia 1934 zmieniono nazwę na Narodowe Konserwatorium Muzyki i Sztuki Dramatycznej (Conservatoire national de musique et d’art dramatique).

W 1946, z inicjatywy Claude’a Delvincourta i na mocy ustawy z 7 października, dokonano rozdziału muzyki i sztuki dramatycznej. W jego wyniku powstało Narodowe Konserwatorium Muzyczne w Paryżu (CNSMDP; Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris) i Narodowe Konserwatorium Sztuki Dramatycznej (CNSAD; Conservatoire national supérieur d’art dramatique). Drugie z nich stało się też, postanowieniem dekretu z dnia 27 listopada, „placówką szkolnictwa wyższego poświęconą nauczaniu sztuki dramatycznej we wszystkich jej formach”.

Jacques Rosner, który w 1974 został rektorem, gruntownie przebudował system edukacji, znosząc m.in. egzaminy końcowe. Zamiast tego ustanowił tzw. Dni Czerwcowe (Journées de Juin), podczas których studenci prezentowali publiczności swoje prace zbiorowe.

Absolwenci

Przypisy

Kategoria:Uczelnie we Francji Kategoria:Oświata w Paryżu