Zaroślak rdzawouchy, zaroślak rdzawogłowy (Atlapetes rufigenis) – endemiczny gatunek małego ptaka z rodziny pasówek (Passerellidae). Znany jest tylko z niewielkiego obszaru w zachodnim Peru. Uznawany za gatunek najmniejszej troski.
Systematyka Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał Osbert Salvin, nadając mu nazwę Buarremon rufigenis. Opis ukazał się w 1895 roku w „Novitates zoologicae: a journal of zoology in connection with the Tring Museum”. Autor jako miejsca typowe wskazał Huamachuco w regionie La Libertad oraz Cajabamba w regionie Cajamarca w Peru. IOC nie wyróżnia podgatunków. Dawniej za jego podgatunek uznawany był zaroślak czarnooki (A. forbesi). Zaroślak rdzawouchy wraz z zaroślakiem inkaskim i zaroślakiem czarnookim tworzą nadgatunek.
Etymologia Atlapetes: połączenie słowa Atlas z petēs – „lotnik” ( petomai – „latać”). rufigenis: – „rudy, rudowłosy”, – „policzek”.
Morfologia Wygląd Nie występuje dymorfizm płciowy. Niewielki ptak ze stosunkowo krótkim, grubym u nasady dziobem w kolorze czarnym. Szczęka i żuchwa są lekko zakrzywione. Tęczówki brązowe. Nogi ciemnobrązowe. Górna część głowy i potylica, kark, policzki i boki głowy rdzawe. Gardło i podgardle białawe. Od dzioba odchodzą w dół szyi mało wyraźne czarne wąsy. Nad nimi białawe paski policzkowe. Górne pokrywy skrzydeł ciemnoszare. Lotki czarniawe z jaśniejszymi stalowoszarymi obrysami. Ogon długi, niestopniowany, wszystkie sterówki w kolorze szarym. Brzuch i dolna część ciała jasnoszare. Wymiary długość ciała: 17,5–19 cm długość ogona: 8,9–9,8 cm długość skrzydła: 8,6–9,8 cm długość dzioba: 1,8–1,9 cm masa ciała jednego zbadanego samca: 44 g.
Zasięg występowania Zaroślak rdzawouchy jest spotykany tylko na niewielkim obszarze w Andach, w środkowo-zachodniej części Peru. W górnej dolinie rzeki Marañón, gdzie występuje na zachodnich zboczach doliny od południowych części regionu Cajamarca do południa regionu Ancash. Jego obszar występowania jest prawdopodobnie większy i rozciąga się na wschód od górnej Marañón, jednak tereny te są bardzo słabo dostępne i brak obserwacji w tych rejonach. Występuje na wysokości od 3200 do 4600 m n.p.m. Jego zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje tylko około 22,2 tys. km².
Ekologia Zaroślak rdzawouchy jest gatunkiem endemicznym. Jego głównym habitatem są wilgotne zarośla górskie i lasy Polylepis w wysokich Andach. Brak jest szczegółowych informacji o jego diecie. Prawdopodobnie żywi się nasionami i owadami.
Rozmnażanie Brak szczegółowych informacji o rozmnażaniu, gniazdach i jajach. Młode osobniki widziane były w lutym, marcu i czerwcu.
Status zagrożenia i ochrona Zaroślak rdzawouchy wpisany jest do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych IUCN jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) od 2022 roku; wcześniej, od 2000 był uznawany za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność populacji nie jest oszacowana, ale gatunek jest uznawany za dosyć pospolity, jednak występujący plamowo. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za stabilny, ponieważ utrata ich środowiska jest znikoma. BirdLife International wymienia cztery ostoje ptaków IBA, w których ten gatunek występuje, m.in. Park Narodowy Huascarán.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Pasówki Kategoria:Fauna endemiczna Peru Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1895 roku Kategoria:Taksony opisane przez Osberta Salvina