Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego – polskie ministerstwo istniejące w latach 1951–1966, powołane w celu kierowania i zarządzania całokształtem spraw związanych z kształceniem na poziomie wyższym. Minister był członkiem Rady Ministrów.
Ministerstwo miało siedzibę przy ulicy Miodowej 5/8 w Warszawie.
Powołanie urzędu Na podstawie ustawy z 1951 r. o przekształceniu urzędu Ministra Szkół Wyższych i Nauki w urząd Ministra Szkolnictwa Wyższego powołano nowy urządUstawa z dnia 15 grudnia 1951 r. o przekształceniu urzędu Ministra Szkół Wyższych i Nauki w urząd Ministra Szkolnictwa Wyższego. .
Ministrowie Adam Rapacki (1952–1956) Stefan Żółkiewski (1956–1959) Henryk Golański (1959–1965) Henryk Jabłoński (1965–1966)
Zakres działania urzędu Do zakresu działania Ministra Szkolnictwa Wyższego należały sprawy: zarządzania podległymi mu: szkołami wyższymi, instytutami naukowymi i innymi placówkami naukowymi, planowania sieci szkół wyższych oraz ich organizacji, planowego doboru młodzieży do studiów wyższych, metod nauczania w szkołach wyższych, opieki nad młodzieżą studiującą w szkołach wyższych, kształcenia kadr naukowych w szkołach wyższych, kwalifikowania podręczników i pomocy naukowych dla szkół wyższych.
Zniesienie urzędu Na podstawie ustawy z 1966 r. o utworzeniu urzędu Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego zniesiono urząd Ministra Szkolnictwa WyższegoUstawa z dnia 11 listopada 1966 r. o utworzeniu urzędu Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. .
Przypisy
Kategoria:Ministerstwa PRL