Komitet do Spraw Turystyki – centralna jednostka organizacyjna rządu istniejąca w latach 1952–1960, mająca na celu zapewnienie planowanego rozwoju turystyki, współdziałania, w tym rozwoju zainteresowanych władz, przedsiębiorstw i instytucji społecznych oraz najszerszego udostępnienia turystyki dla ludzi pracy miast i wsi.
Powołanie Komitetu Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 1952 r. w sprawie organizacji turystyki ustanowiono Komitet do Spraw TurystykiUchwała nr 127 Rady Ministrów z dnia 8 marca 1952 r. w sprawie organizacji turystyki. M. P. 1952 nr 26, poz. 341..
Komitet był organem pracy Prezesa Rady Ministrów w zakresie całości spraw turystyki.
Zakres działania Komitetu Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 1954 r. do zadań Komitetu należało stwarzanie warunków do rozwoju turystyki, pobudzanie i popieranie inicjatywy w tym zakresie oraz reprezentowanie całości spraw turystyki polskiej za granicą, a w szczególnościUchwała nr 134 Rady Ministrów z dnia 27 marca 1954 r. zmieniająca uchwałę z dnia 8 marca 1952 r. w sprawie organizacji turystyki. M. P. 1954 nr 32, poz. 462.: sprawy rozwoju turystyki krajowej i zagranicznej, opracowywanie i opiniowanie aktów prawnych dotyczących turystyki i krajoznawstwa, inicjowanie, koordynowanie programów i środków działalności turystycznej organów administracji państwowej, instytucji, przedsiębiorstw i organizacji społecznych w zakresie propagandy i informacji turystyczno-krajoznawczej, recepcji i obsługi turystycznej, zagospodarowania rejonów turystycznych, inwestycji oraz szkolenia kadr turystycznych, współdziałanie z właściwymi organami państwowymi w zakresie ochrony przyrody i opieki nad zabytkami kultury narodowej i zachowania swojszczyzny, opiniowanie i inicjowanie ogólnokrajowych planów produkcji i zaopatrzenia rynku w sprzęt turystyczny, opiniowanie ogólnokrajowych cen na sprzęt i usługi turystyczne, kierowanie propagandą i informacją turystyczna za granicą, inicjowanie, popieranie i koordynowanie działalności naukowo-badawczej w zakresie turystyki i krajoznawstwa, współdziałanie z organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie szerzenia kultury sanitarnej, koordynowanie pracy wojewódzkich komitetów turystyki.
Skład Komitetu W skład Komitetu – tworząc Plenum Komitetu – wchodził:
przewodniczący i zastępcy przewodniczącego Komitetu, zatwierdzani przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Plenum Komitetu, pozostali członkowie Prezydium Komitetu wybierani przez Plenum Komitetu, przedstawiciele delegowani przez działające w zakresie ogólnokrajowym, organizacje turystyczne i ich wyodrębnione sekcje dla poszczególnych rodzajów turystyki, organizacje społeczne prowadzące również działalność turystyczną, naczelne organy administracji państwowej wyznaczone przez Prezesa Rady Ministrów, prezydia wojewódzkich rad narodowych i rad narodowych miast wyłączonych z województw, przedsiębiorstwa i zrzeszenia działające w zakresie usług turystycznych, wczasowych i uzdrowiskowych, wyznaczone przez właściwe władze zwierzchnie, instytucje reprezentujące uzdrowiska i ośrodki turystyczne w razie ich powstania, wybitni działacze i znawcy zagadnień turystyki lub dziedzin pokrewnych, powoływani przez Plenum Komitetu w liczbie do 20 osób na okres 3 lat.
Zakres działania Plenum Komitetu Do zakresu działania Plenum Komitetu należało:
ustalanie wytycznych i programów rozwoju turystyki, uchwalanie wytycznych w sprawach turystyki zagranicznej, opiniowanie projektów planów wieloletnich i rocznych, planów rozwoju turystyki, inwestycji oraz innej działalności gospodarczej związanej z turystyką, rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań z rozwoju turystyki, z wykonania planów i z działalności Komitetu, rozpatrywanie i zatwierdzanie preliminarzy budżetowych Komitetu, ustalanie wytycznych dla gospodarki finansowej, wybór kandydatów na przewodniczącego i zastępców przewodniczącego Komitetu oraz wybór pozostałych członków Prezydium Komitetu, powoływanie komisji problemowych wraz z określeniem zakresu ich działalności i wybór przewodniczących komisji problemowych, powoływanie na członków Komitetu wybitnych działaczy i znawców turystyki lub dziedzin pokrewnych.
Organy Komitetu Organami Komitetu były:
Prezydium Komitetu, przewodniczący Komitetu, komisje problemowe.
Prezydium Komitetu Prezydium Komitetu składało się z:
przewodniczącego Komitetu i do 3 zastępców przewodniczącego, przewodniczących komisji problemowych i do 4 członków Prezydium Komitetu.
Kadencja Prezydium trwała 3 lata.
Zniesienie Komitetu Na podstawie ustawy z 1960 r. o organizacji spraw kultury fizycznej i turystyki zniesiono Komitet do Spraw TurystykiUstawa z dnia 17 lutego 1960 r. o organizacji spraw kultury fizycznej i turystyki. Dz. U. 1960 nr 10, poz. 65..
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące urzędy centralne w Polsce Kategoria:Turystyka w Polsce