Berlin – wschodnioniemiecki trałowiec i stawiacz min z lat 50. XX wieku, jedna z dziesięciu zbudowanych jednostek projektu 15. Okręt został zwodowany 30 stycznia 1956 roku w stoczni w Wolgast, a do służby w marynarce wojennej NRD został wcielony 16 sierpnia 1957 roku. Jednostka została skreślona z listy floty 13 października 1979 roku.
Projekt i budowa Konstrukcja trałowców bazowych projektu 15 (typu Krake) była rozwinięciem poprzedników – trałowców typu Habicht. Jednostki oprócz wykonywania zadań trałowych mogły spełniać funkcję stawiaczy min. Prace nad konstrukcją okrętów rozpoczęto w 1955 roku.
Okręt zbudowany został w stoczni w Wolgast (numer stoczniowy 27). W dokumentacji stoczniowej nosił również numer 3001. Ceremonia wodowania odbyła się 30 stycznia 1956 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był trałowcem (stawiaczem min) o długości całkowitej 66,1 metra, szerokości 8,4 metra i zanurzeniu 2,52 metra. Wykonany ze stali kadłub jednostki podzielony był na 12 przedziałów wodoszczelnych. Wyporność standardowa wynosiła 553 tony, a pełna 741 ton.
Trałowiec napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne 6KVD43A o łącznej mocy 2400 KM, poruszające dwiema śrubami, co pozwalało osiągnąć maksymalną prędkość wynoszącą 16,5 węzła. Zasięg wynosił 2465 Mm przy prędkości 12 węzłów. Energię elektryczną o napięciu 380 V zapewniał agregat prądotwórczy z silnikiem wysokoprężnym 8KND21.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowiło pojedyncze działo kalibru 85 mm 90-K L/52 oraz pięć podwójnych zestawów armat automatycznych 2M-3M kalibru 25 mm. Broń ZOP stanowiły dwa miotacze bomb głębinowych BMB-1 i cztery zrzutnie burtowe dla bomb głębinowych B-1. Od połowy lat 60. miotacze i dwie zrzutnie były demontowane z okrętów tego typu. Okręt mógł też przenosić od 20 do 84 min, zależnie od typu.
Wyposażenie trałowe stanowiły: trał kontaktowy MKT-1, elektromagnetyczny TEM-2 i akustyczny AT-2. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało m.in. radar KSIB i sonar Tamir-11.
Załoga okrętu składała się z 38 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Okręt został wcielony do służby w Volksmarine 16 sierpnia 1957 roku. Początkowo jednostkę identyfikował jedynie numer taktyczny i zarazem burtowy 6-91, następnie zmieniony na 121 i ponownie na 191. Nazwę „Berlin” otrzymała 1 marca 1961 roku. Trałowiec nosił od tego czasu często zmieniane numery burtowe, kolejno: 191, S-04, 227, 244, 223, 245, S-13 i S-11, przy czym numery z literą S były noszone, gdy okręt pełnił funkcje szkolne. W latach 1963–1965 z okrętu zdemontowano radar KSIB, instalując w zamian stacje radiolokacyjne KSA-5 i Zarnica.
Od początku lat 70. XX wieku „Berlin” pełnił funkcję okrętu szkolnego. Okręt wycofano ze służby 13 października 1976 roku podaje datę 13 października 1979 roku, a zapewne omyłkowo datę 13 października 1967.. Jednostka została złomowana w 1995 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty szkolne Kategoria:Trałowce projektu 15