Dialekt rożański (, ) – dialekt słoweński należący do grupy dialektów karynckich, używany w austriackiej Karyntii, w dolinie Rož.
Cechy językowe Do szczególnych cech fonetycznych dialektu rożańskiego należą przede wszystkim: przejście tylnojęzykowego k w języczkowe zwarte q, np. qrál, qrádəq wobec ‘król’, ‘krótki’, przejście pierwotnego g na końcu zgłoski w -χ, a w innych pozycjach w -ħ- (bezdźwięczny spirant gardłowy), np. brîəχ, məħu̯ȁ wobec ‘pagórek, brzeg’, ‘mgła’, samogłoska e (pochodząca z prasłowiańskich *e, *ę, *ě) w zgłoskach krótkich pod akcentem i krótkich zamkniętych po akcencie przechodzi w a, np. sastrȁ, pámat, sǫ́sad, por. ‘siostra’, ‘pamięć’, ‘sąsiad’, podobnie zachowuje się e w zgłoskach krótkich zamkniętych, np. jačmȁn, urȁχ, por. ‘jęczmień’, ‘orzech’, zachowanie prasłowiańskiego akcentu na ostatnią sylabę, np. žanȁ, qozȁ, məħu̯ȁ wobec , , , przejście pierwotnego twardego *l w pozycji przed samogłoską tylną w u̯, np. ħu̯áu̯a, pəršu̯a wobec ‘głowa’, ‘przyszła’, typowa dla dialektów karynckich wtórna palatalizacja tylnojęzykowych k, g, χ przed samogłoskami przednimi e oraz i do č, j i š, np. rọ́če ‘ręki’, nojệ ‘nogi’, strašî ‘strachy’.
Zobacz też dialekt zilski dialekt rezjański
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język słoweński Kategoria:Języki Austrii