Ulica Rybacka w Sanoku – ulica w dzielnicy Śródmieście miasta Sanoka.
Ulica w swoim biegu odchodzi od ul. Zamkowej i opadającym stokiem opada ku rzece San (równolegle do niej przebiega analogicznie ul. Sanowa) .
Historia Po nadaniu praw miejskich Sanokowi (1339) powstały mury miejskie, przebiegające przez późniejszą ul. RybackąJerzy Kwiatek, Teofil Lijewski: Leksykon miast polskich, 1998, s. 755..
W okresie zaboru austriackiego po wprowadzeniu autonomii galicyjskiej w 1867 nadano nazwy ulicom Sanoka, w tym ustanowiono ul. Rybacką.
Za obraz malarski pt. Stare domy przy ul. Rybackiej Wojciech Jahn otrzymał wyróżnienie w konkursie pt. „Ziemia rodzinna Grzegorza z Sanoka w malarstwie” (1985).
Ustanowiono pomnik przyrody w postaci lipy drobnolistne przy ul. Rybackiej.
Zabudowa Od 1972 w wykazie zabytków Sanoka były ujęte domy przy ulicy Rybackiej pod numerami 8 (dawniej 6), 10, 13, 15, 17, 19.
Likwidacji uległy domy wpisane pierwotnie do wojewódzkiego rejestru zabytków tj. obiekty pod numerami 13, 17 (wpisane w 1958) i 8 (wpisany w 1959).
Drewniane domostwa przy ul. Rybackiej (jak również przy ul. Sanowej) w przeszłości były zamieszkiwane przez rodziny trudniące się rybactwem. Domy te wzmiankował Stefan Stefański opisując zwiedzanie Sanoka na kartach swojego wielokrotnie wznawianego przewodnika turystycznego.
Mieszkańcy Od 1945 pod numerem 3a ulicy zamieszkiwali Arnold i Maria Andrunikowie.
Rzymskokatoliccy mieszkańcy ulicy przynależą do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Bożej Pocieszenia.
Przypisy
Rybacka