Artus Wolffort (ur. 1581 w Antwerpii, zm. 1641 tamże) – flamandzki malarz.
Życiorys W dzieciństwie, wraz z rodzicami, przeprowadził się z rodzinnej Antwerpii do Dordrechtu, gdzie w 1603 został mistrzem i wstąpił do tamtejszej gildii św. Łukasza. Około 1645 wrócił do Antwerpii; początkowo pracował jako asystent w pracowni Otto van Veena, w którego domu mieszkał. Na przełomie lat 1616/1617 został członkiem antwerpskiej gildii św. Łukasza.
W 1619 zawarł związek małżeński z Marią Wandelaer. Mieli syna Jana Baptystę, przyszłego malarza, oraz trzy córki, z których Maria została żoną malarza Willema van Herpa.
W 1635 brał udział w nadzorowanych przez Rubensa pracach przy tworzeniu dekoracji na uroczysty wjazd do Antwerpii kardynała-infanta Ferdynanda. W latach 1637–1638 odbył podróż do Holandii.
Uczniami Wolfforta był m.in. jego syn, a także Peter van Mol i Pieter van Lint. Pod wpływem artysty pozostawał hiszpański malarz barokowy José Antolínez. Antoon van Dyck namalował portret Wolfforta.
W XVII w. zaliczany był przez ówczesnych malarzy i znawców malarstwa do czołowych malarzy Niderlandów, w wiekach późniejszych stał się mniej znany, m.in. dlatego, że z reguły nie podpisywał swych obrazów i były one wiązane z innymi artystami lub opisywane jako anonimowe. Atrybucję wielu takich obrazów Wollfortowi przeprowadził dopiero w 1977 historyk sztuki Hans Vlieghe.
Twórczość Wczesne prace Wolfforta, do ok. 1630, stylistycznie były zbliżone do twórczości Otto van Veena. Nie tylko malował w ten sam klasycyzujący sposób, ale wykorzystywał identyczne motywy i kompozycje. Z czasem zaczął skłaniać się ku barokowej manierze Rubensa.
Wykonał wiele zamówionych ołtarzy, takich jak Wniebowstąpienie Najświętszej Marii Panny czy Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny (oba z ok. 1617; Antwerpia, kościół św. Pawła). Jednak w jego twórczości dominowały kompozycje figuralne i portety, z postaciami naturalnej wielkości lub półpostaciami. Malował monumentalne obrazy o tematyce religijnej, biblijnej i mitologicznej, wzbogacając je pejzażami i elementami architektonicznymi. Tworzył także małoformatowe obrazy sztalugowe, wzorując się na Davidzie Teniersie. Do jego najbardziej charakterystycznych dzieł należą caravaggionizujące cykle, przedstawiające np. apostołów, proroków, ewangelistów, ojców Kościoła, antycznych filozofów.
Wybrane dzieła Pokłon trzech króli w katedrze w Antwerpii Uzdrowienie paralityka nad sadzawką Betesda (Muzeum Narodowe w Poznaniu) Uzdrowienie paralityka nad sadzawką Betesda w bazylice św. Mikołaja w Bochni Uzdrowienie paralityka nad sadzawką Betesda w kościele św. Kwintyna w Lowanium Zdjęcie z krzyża w kościele NMP Niepokalanie Poczętej w Sierakowie Św. Hieronim (Musée des Beaux-Arts w Lyonie) Pokłon pasterzy w kościele św. Wawrzyńca w Oostmalle
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Flamandzcy malarze barokowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Antwerpii Kategoria:Urodzeni w 1581 Kategoria:Zmarli w 1641