Pappardelle (z toskańskiego pappare lub z prowansalskiego papard) – rodzaj makaronu jajecznego podobnego do tagliatelle, ale o znacznie większej szerokości. Czasem uważany za rodzaj lasagne.
Podczas gdy tagliatelle są formą makaronu pochodzącą z Emilii-Romanii, to pappardelle należą do typowej tradycji toskańskiej.
Cechy i zastosowanie mały|254x254px|Pappardelle z pomidorami i bazylią Szerokość pappardelle może wahać się od 2 do 4 cm (w zależności od regionu lub rodzinnych przepisów). Grubość ok. 0,8 mm, długość co najmniej 20 cm.
Ciasto składa się z mąki, jajek i soli. Typowe dla domowej tradycji ciasto jest rustykalne i szorstkie w dotyku. Makaron rozpowszechniony jest środkowych i północnych Włoszech, lecz najbardziej popularny w Toskanii. Jest łączony z potrawami o mocnym smaku: dziczyzna, zając, borowiki czy sosy na bazie dziczyzny.
W Romanii pappardelle mają ząbkowane brzegi (uzyskiwany przez krojenie ciasta specjalnym kółkiem zwanym speronellą) i tradycyjnie były gotowane tylko w bulionie mięsnym, użycie z różnymi sosami (w tym rybnymi) pojawiło się później.
Historia Ta większa wersja tagliatelle była spożywana we wschodniej Toskanii już w późnym średniowieczu, wspominana jest później w pismach z XIII wiekuIl Cibo e i signori: La mensa dei priori di Firenze nel quinto decennio del sec.XIV (Quaderni degli Studi di lessicografia italiana pubblicati dallAccademia della Crusca) Unknown Binding – 1 Jan 1993 Giovanna Frosini.. Boccaccio wspomina o nim w Dekameronie (VIII, 3). W epoce renesansu wspomina o nich Pietro Aretino. W XVI wieku kucharz Domenico Romoli („Panunto”), autor książki kucharskiej „La singolar doctrina”, opisał je jako cienką, delikatną i miękką lasagne i umieścił florencką zupę pappardelle w menu dworów kardynalskich. Makaron był opisany w XIX-wiecznym słowniku włoskim (Dizionario Italiano) autorstwa Niccoló Tommaseo.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoskie makarony