thumb|Ulica w 1939 roku, po prawej niezachowany budynek administracyjny Szpitala Dzieciątka Jezus Ulica Williama Heerleina Lindleya − ulica w dzielnicy Ochota w Warszawie.
Opis Ulica powstała przed 1842 rokiem jako przedłużenie ul. Żelaznej od Al. Jerozolimskich na południe, początkowo do ul. Nowogrodzkiej. W latach 1852−1856 przeprowadzono drogę gruntową do ul. Nowowiejskiej, którą przed 1875 rokiem, po zasypaniu istniejących tam glinianek, przekształcono w uregulowaną ulicę. Po wybudowaniu Zespołu Stacji Filtrów ulicę Żelazną skrócono, likwidując odcinek między ulicami Nowowiejską i Koszykową. Po utworzeniu w 1893 roku placu Starynkiewicza ulica stała się jego wschodnią pierzeją.
W latach 1897−1901 na terenie dawnego folwarku świętokrzyskiego między ulicami: Nowogrodzką, Żelazną i obecnymi Oczki (wtedy Wspólną) i Chałubińskiego (Teodora) wzniesiono kompleks Szpitala Dzieciątka Jezus, przeniesionego tam z placu Wareckiego. Od strony ul. Żelaznej wzniesiono frontowy budynek administracyjny z ambulatorium. Symetrycznie wzdłuż skrzydeł budynku administracyjnego powstały dla potrzeb szpitala dwie niewielkie świątynie: kościół Dzieciątka Jezus i cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Z placu Wareckiego przeniesiono i w 1901 roku ustawiono przy ulicy obelisk upamiętniający przyszpitalny cmentarz.
W 1905 roku po wschodniej stronie ulicy założono skwer Alfonsa Grotowskiego.
W 1927 roku rozebrano cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. W 1933 roku odcinkowi ulicy Żelaznej na południe od Al. Jerozolimskich nadano nazwę Williama Heerleina Lindleya, głównego inżyniera budowy wodociągów i kanalizacji w Warszawie. Jednocześnie podjęto decyzję o zachowaniu przy nowej ulicy dotychczasowej, początkowej numeracji ul. Żelaznej.
Około 1930 roku pod numerem 14 wzniesiono budynek Okręgowej Izby Skarbowej.
Podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku spłonął i został częściowo zburzony budynek administracyjny Szpitala Dzieciątka Jezus. W czasie bombardowań poważnie uszkodzony został również kościół. Podczas powstania warszawskiego w 1944 roku zniszczeniu uległy dwie kamienice na rogu Al. Jerozolimskich.
W sierpniu 1946 na skwerze Grotowskiego pożegnano 107 młodych Jugosłowian, którzy pracowali ochotniczo przy odbudowie Warszawy. Dla upamiętnienia ich pracy na rogu ulic Lindleya i Koszykowej odsłonięto głaz z wykutym napisem.
W 1956 roku w miejscu budynku administracyjnego ukończono budowę gmachu Kliniki Ortopedycznej Szpitala Dzieciątka Jezus zaprojektowanego przez Władysława Borawskiego. Gmach został znacznie wydłużony w kierunku ul. Oczki, zajmując teren, na którym znajdowała się cerkiew.
Ważniejsze obiekty Obelisk przy ulicy Lindleya Kościół Dzieciątka Jezus Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus
Obiekty nieistniejące Cerkiew Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Przypisy
Lindleya Kategoria:Filtry (Warszawa)