Przyrząd chemika zwiadowcy PChR-54 – przyrząd rozpoznania bojowych środków trujących używany w Wojsku Polskim.
Charakterystyka przyrządu W 1963 na potrzeby Wojska Polskiego uruchomiono licencyjną produkcję przyrządu chemika zwiadowcy PChR-54. Już w początkowej fazie produkcji dokonano jednak istotnych modernizacji. W niektórych rurkach wskaźnikowych wykorzystano inne reakcje chemiczne, pozwalające zwiększyć czułość reakcji chemicznych. Zmniejszono masę przyrządu i wprowadzono do jego wyposażenia ocieplacz do rurek wskaźnikowych. W 1968 dokonano dodatkowej modernizacji przyrządu do standardu PChR-54M. Polegała ona na wycofaniu rurki wskaźnikowej z jednym czerwonym paskiem oraz słoików do pobierania próbek skażonych materiałów. Przyrząd stał się podstawowym przyrządem rozpoznania skażeń wszystkich pododdziałów szczebla kompanii oraz drużyn rozpoznania skażeń. Do 1964 rurki wskaźnikowe były importowane lub produkowane w oparciu o licencję z ZSRR. Później produkowano je w przedsiębiorstwie Polskie Odczynniki Chemiczne w Gliwicach. Następcą przyrządu chemika zwiadowcy PChR-54 jest jego nowsza wersja PChR-54M.
Ukompletowanie przyrządów w rurki wskaźnikowe TypOznakowanieRodzaj środka trującego PChR-54Jeden czerwony pierścieńFosforoorganiczne środki trujące (np. sarin)Jeden żółty pierścieńIperyt siarkowyDwa żółte pierścienieIperyt azotowyTrzy żółte pierścienieLuizytJeden zielony pierścieńFosgen, difosgenDwa zielone pierścienieChlorocyjanJeden biały pierścieńChloroacetofenonDwa białe pierścienieAdamsyt PChR-54MJeden żółty pierścieńIperytJeden czerwony pierścień z kropkąFosforoorganiczne środki trująceTrzy zielone pierścienieFosgen i difosgen oraz cyjanowodór i chlorocyjan
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Przyrządy rozpoznania skażeń