mały|DM-11|alt=Dwie cylindry w kolorze oliwkowozielonym leżą na podłożu pokrytym kamuflażową tkaniną. Lewa świeca ma na wieczku sznurek i napis cyrylicą ШД-ММ oraz numer 254-7-91. Świeca dymna DM-11 – rodzaj świecy dymnej produkcji polskiej będącej na wyposażeniu ludowego Wojska Polskiego.
Charakterystyka świecy
Świece dymne DM-11 przeznaczone są do stawiania zasłon dymnych przez wszystkie rodzaje wojsk, w tym również długotrwałych i na szerokim froncie. Mogą być również użyte do wzmocnienia zasłon dymnych stawianych za pomocą innych, bardziej wydajnych środków zadymiania. W wyposażeniu wojsk znajdują się świece dymu białego i czarnego. Te ostatnie służą do pozorowania pożarów większych obiektów.
Produkowane były od 1954 na licencji radzieckiej przez Zakłady Materiałów Wybuchowych w Krywałdzie. Ich budowa i dane taktyczno-techniczne w zasadzie nie różniły się od importowanych wcześniej z ZSRR odpowiedników. Wykorzystywano je do stawiania zasłon dymnych na szerokim froncie. Wytworzona zasłona dymna miała długość do 100 metrów i szerokość rzędu 10-15 metrów. Świecę zapalano przy użyciu zapalnika tarciowego. Skład metalowy cylinder z pokrywką diafragma mieszanka dymotwórcza antracen chlorek amonowy chloran potasu zapłonnik tarciowy. Dane taktyczno-techniczne masa – 1,8 do 2 kg, czas rozpalania świecy – 30 sekund, czas intensywnego dymienia – 5 do 7 minut, długość zasłony dymnej – około 100 metrów, szerokość zasłony dymnej – 10 do 15 m.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Świece dymne